ഭഗവദന്ത‍ര്‍ദ്ധാനവും അന്വേഷണവും ആവിര്‍ഭാവവര്‍ണ്ണനവും – നാരായണീയം (67)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

ഡൗണ്‍ലോഡ്‌ MP3

സ്ഫുരത്പരാനന്ദ രസാത്മകേന ത്വയാ സമാസാദിത ഭോഗലീലാഃ
അസീമമാനന്ദഭരം പ്രപന്നാഃ മഹാന്തമാപുര്‍ മദമംബുജാക്ഷ്യഃ || 1 ||

സ്പഷ്ടമായ പരമാനന്ദരസംതന്നെ മൂര്‍ത്തികരിച്ചവരിച്ചിരുന്ന നിന്തിരുവടിയോടൊന്നിച്ച് ക്രീഡാസുഖം അനുഭവിച്ചവരായി അളവറ്റ ആനന്ദാനുഭൂതി ലഭിച്ചവരായ ആ സരസീരുഹാക്ഷികള്‍ വര്‍ദ്ധിച്ച മദത്തെ പ്രാപിച്ചു.

നിലീയതേഽസൗ മയി മയ്യമായം
രമാപതിര്‍ വിശ്വമനോഽഭിരാമഃ
ഇതി സ്മ സര്‍വാഃ കലിതാഭിമാനഃ
നിരീക്ഷ്യ ഗോവിന്ദ ! തിരോഹിതോഽഭൂഃ || 2 ||

ഭുവനമനോമോഹനനും ശ്രീകാന്തനുമായ ഈ സൗന്ദര്‍യ്യധാമം യഥാ‍ര്‍ത്ഥത്തി‍ല്‍ എന്നിലാണ്, എന്നിലാണ്, ആസക്തനായിരിക്കുന്നത് എന്നിങ്ങനെ അവരെല്ലാവരേയും അഹംഭാവത്തോടുകൂടിയവരായി കണ്ടിട്ട് ഹേ ഗോവിന്ദ ! നിന്തിരുവടി അവരുടെ മുന്നില്‍നിന്നു മറഞ്ഞു.

രാധാഭിധ‍ാം താവദജാതഗര്‍വ്വ‍ാം
അതിപ്രിയ‍ാം ഗോപവധും മുരരേ !
ഭവാനുപാദായ ഗതോ വിദൂരം
തയാ സഹ സ്വൈരവിഹാരകാരീ || 3 ||

ഹേ മുകുന്ദ! അതുവരേയ്ക്കും ഗര്‍വമുദിച്ചിട്ടില്ലാത്തവളും അതിനാ‍ല്‍ അങ്ങയ്ക്കു ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടാവളുമായ രാധ എന്ന പേരോടുകൂടിയ ഗോപയുവതിയേയും കൂട്ടിക്കോണ്ട് ദൂരെച്ചെന്നു നിന്തിരുവടി അവളോടൊന്നിച്ച് സ്വൈരമായി ക്രീഡിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

തിരോഹിതേഽഥ ത്വയി ജാതതാപാഃ
സമം സമേതാഃ കമലായതാക്ഷ്യഃ
വനേ വനേ ത്വ‍ാം പരിമാര്‍ഗ്ഗയന്ത്യഃ
വിഷാദമാപുര്‍ ഭഗവന്നപാരം || 4 ||

ഹേ ഭഗവാനേ! അനന്തരം നിന്തിരുവടിയെ കാണാതായപ്പോള്‍ ഒരുപോലെ ഉത്സാഹം നശിച്ചു സന്തപ്തരായ ആ ഗോപ‍ാംഗനമാര്‍ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചുകൂടി വനംതോറും അങ്ങയെ തിരയുന്നവരായി അതിരില്ലാത്ത വിഷാദത്തെ പ്രാപിച്ചു.

ഹാ ചൂത! ഹാ ചമ്പക ! കര്‍ണ്ണീകാര!
ഹാ മല്ലികേ! മാലതി ! ബാലവല്യഃ !
കിം വീക്ഷിതോ നോ ഹൃദയൈകചോരഃ
ഇത്യാദി താസ്ത്വത് പ്രവണാ വിലേപുഃ || 5 ||

ഹേ തേന്മാവേ! ഹാ ചെമ്പകമേ! ഹേ കര്‍ണ്ണീകാരമേ! ഹേ മുല്ലേ! പിച്ചകമേ! ഇളംവള്ളികളേ! ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളേയും അപഹരിച്ചുകൊണ്ടുപോയ ബാലഗോപാലനെ നിങ്ങളാ‍ല്‍ കാണപ്പെട്ടുവോ? എന്നിങ്ങനെ വെമ്പലോടുകൂടി ചിത്തത്തോടുകൂടിയ അവര്‍ വിലപിച്ചു.

നിരീക്ഷിതോഽയം സഖി! പങ്കജാക്ഷഃ
പുരോ മമേത്യാകുലമാലപന്തീ
ത്വ‍ാം ഭാവനാ ചക്ഷുഷി വീക്ഷ്യ കാചിത്
താപം സഖിന‍ാം ദ്വിഗുണീ ചകാര || 6 ||

ഒരുത്തി നിന്തിരുവടിയെ സങ്കല്പദൃഷ്ടികൊണ്ട് കണ്ടിട്ട് ഹേ തോഴി ! ഇതാ പങ്കജാക്ഷന്‍ എന്നാല്‍ കാണപ്പെട്ടു ! ഇതാ എന്റെ മുന്നിലുണ്ട് ! എന്നിങ്ങിനെ വെമ്പലോടുകൂടി പറയുന്നവളായി കൂട്ടുകാരികളുടെ ദുഃഖത്തെ ദ്വിഗുണീഭവിപ്പിച്ചു.

ത്വദാത്മികാസ്താ യമുനാതടാന്തേ
തവാനുചക്രുഃ കില ചേഷ്ടിതാനി
വിചിത്യ ഭൂയോഽപി തഥൈവ മാനാത്
ത്വയാ വിമുക്തം ദദൃശുശ്ച രാധ‍ാം || 7 ||

നിന്തിരുവടിയോടു തന്മയത്വം പ്രാപിച്ചവരായ അവര്‍ ആ യമുനാതീര പ്രദേശങ്ങളി‍ല്‍ അങ്ങയുടെ ചേഷ്ടിതങ്ങളെ അനുകരിച്ചുവത്രെ; വീണ്ടും തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കെ അതേപ്രകാരംതന്നെ ദംഭംനിമിത്തം നിന്തിരുവടിയാല്‍ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട രാധയേയും കണ്ടെത്തി.

തതഃ സമം താ വിപിനേ സമന്താത്
തമോവതാരാവധി മാര്‍ഗ്ഗയന്ത്യഃ
പുനര്‍വിമിശ്രാ യമുനാതടാന്തേ
ഭൃശം വിലേപുശ്ച ജഗുര്‍ഗൂണ‍ാംസ്തേ || 8 ||

അനന്തരം അവരെല്ലാവരും ഒരുമിച്ചുതന്നെ ആ വനത്തിള്‍ നാലുപാടും കൂരിരു‍ള്‍ വ്യാപിക്കുന്നതുവരെ വീണ്ടും അന്വേഷിക്കുന്നവരായി യമുനാതീരത്തില്‍ തിരിച്ചുവന്നുകൂടി അങ്ങയുടെ ഗുണഗണങ്ങളെ കീര്‍ത്തിച്ചുകൊണ്ട് ഏറ്റവും താപത്തോടെ വിലപിക്കുകയും ചെയ്തു.

തഥാ വ്യഥാസങ്കുല മാനസാന‍ാം
വ്രജ‍ാംഗനാന‍ാം കരുണൈകസിന്ധോ!
ജഗത്‍ത്രയീമോഹന മോഹനാത്മാ
ത്വം പാദുരാസീരയി ! മന്ദഹാസി || 9 ||

ഹേ കരുണാവാരിധേ! അപ്രകാരം വിരഹപീഡയാല്‍ പര്‍യ്യാകുലമായ ചിത്തത്തോടുകൂടിയ ആ ഗോപ‍ാംഗനമാര്‍ക്കു ലോകത്രയമോഹനനായ സാക്ഷാ‍ല്‍ മന്മഥനെപോലും മോഹിപ്പിക്കുന്ന മോഹനവിഗ്രഹത്തോടുകൂടിയ നിന്തിരുവടി മന്ദഹസിച്ചുകൊണ്ട് പ്രത്യക്ഷനായി.

സന്ധിഗ്ദ്ധ സന്ദര്‍ശനമാത്മകാന്തം
ത്വ‍ാം വീക്ഷ്യ തന്വ്യഃ സഹസാ തദാനീം
കിം കിം ന ചക്രുഃ പ്രമദാതിഭാരാത് ?
സ ത്വം ഗദാത് പാലയ മാരുതേശ ! || 10 ||

കാണ്മാന്‍ കഴിയുമോ എന്ന് സംശയിക്കപ്പെട്ട ജീവിതേശ്വരനായ നിന്തിരുവടിയെ അപ്പോള്‍ കണ്ടിട്ട് ആ തരുണിമണികള്‍ സന്തോഷവായ്പുകൊണ്ട് പെട്ടെന്നു എന്തെന്തു ചെയ്തില്ല; ഹേ ഗുരുവായൂരപ്പ! അപ്രകാരമിരിക്കുന്ന നിന്തിരുവടി രോഗത്തില്‍നിന്നും രക്ഷിക്കേണമേ.

ഭവഗദന്തര്‍ദ്ധാനവും ആവിര്‍ഭാവവര്‍ണ്ണനവും എന്ന അറുപത്തേഴ‍ാംദശകം സമാപ്തം.
ആദിതഃ ശ്ലോകാഃ 687
വൃത്തം ഇന്ദ്രവജ്ര്, ഉപേന്ദ്രവജ്ര, ഉപജാതി

നാരായണീയം – അര്‍ത്ഥവും പാരായണവും എന്ന പംക്തിയുടെ ഭാഗമാണ് ഈ ലേഖനം.

Close