രുക്മിണീസ്വയംവരവര്‍ണ്ണനം – നാരായണീയം (78)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


ഡൗണ്‍ലോഡ്‌ MP3

ത്രിദിവ വര്‍ദ്ധകി വര്‍ദ്ധിതികൗശലം
ത്രിദശ ദത്ത സമസ്തവിഭുതിമത്
ജലധിമമദ്ധ്യഗതം ത്വമഭൂഷയോ
നവപുരം വപുരഞ്ചിതരോചിഷാ || 1 ||

ദേവശില്പിയായ വിശ്വകര്‍മ്മാവിനാ‍ല്‍ വര്‍ദ്ധിക്കപ്പെട്ട ശില്പചാതുര്‍യ്യത്തോടും ദേവന്മാരാല്‍ നല്കപ്പെട്ട സകലവിധ ഐശ്വര്‍യ്യങ്ങളോടുംകൂടിയതും സമുദ്രത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തില്‍ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുമായ പുതിയ നഗരത്തെ നിന്തിരുവടി ശരീരകാന്തികൊണ്ടു പരിശോഭിപ്പിച്ചുവല്ലോ !

ദദുഷി രേവതഭൂഭൃതി രേവതീം
ഹലഭൃതേ തനയ‍ാം വിധിശാസനാത്
മഹിതമുത്സവഘോഷമപൂപുഷഃ
സമുദിതൈര്‍ മുദിതൈഃസഹ യാദവൈഃ || 2 ||

ബ്രഹ്മദേവന്റെ നിയോഗമനുസരിച്ച് രേവതനെന്ന രാജാവ് തന്റെ ഏകപുത്രിയായ രേവതിയെന്ന കന്യകയെ ബലരാമന്നു പത്നിയായി നല്‍കിയപ്പോ‍ള്‍ വന്നുകൂടിയിരുന്നവരായ ഉത്സാഹഭരിതരായ യാദവന്മാരോടുകൂടി നിന്തിരുവടി ശ്രേഷ്ഠമായ ആ വിവാഹോത്സവാഘോഷത്തെ പോഷിപ്പിച്ചു.

അഥ വിദര്‍ഭസുത‍ാം ഖലു രുക്മിണീം
പ്രണയിനീം ത്വയി ദേവ! സഹോദരഃ
സ്വയമദിസ്തത ചേദിമഹീഭുജേ
സ്വതമസാ തമസാധുമുപാശ്രയാന്‍ || 3 ||

അതില്‍പിന്നെ ഹേ ഭഗവ‍ന്‍! നിന്തിരുവടിയില്‍ അനുരക്തയായിരുന്ന വിദര്‍ഭരാജാവിന്റെ പുത്രിയായ രുഗ്മിണിയെ അവളുടെ ജ്യേഷ്ഠനായ രുക്‍മി തന്റെ അജ്ഞാനത്താല്‍ ആ ദുഷ്ടനായ ശിശുപാലനെ സേവിക്കുന്നവനായിട്ട് ചേദിരാജാവായ അദ്ദേഹത്തിന്ന് മറ്റുള്ളവരുടെ ആരുടേയും അനുമതി ചോദിക്കാതെ തന്നത്താന്‍ നല്‍കുന്നതിന്ന് ആഗ്രഹിച്ചുവല്ലോ !

ചിരധൃതപ്രണയാ ത്വയി ബാലികാ
സപദി ക‍ാംക്ഷിത ഭംഗസമാകുലാ
തവ നിവേദയിതും ദ്വിജാമാദിശത്
സ്വകദനം കദനംഗവിനിര്‍മ്മിതം || 4 ||

നിന്തിരുവടിയില്‍ വളരെക്കാലമായി പുലര്‍ത്തപ്പെട്ട പ്രാണയത്തോടുകൂടിയവളായ ആ കന്യക അഭിലാഷത്തിന്നു നേരിട്ട വിഘ്നംകൊണ്ട് വ്യസനിക്കുന്നവളായി ദയാലേശമില്ലാത്ത കാമദേവനാല്‍ ജനിപ്പിക്കപ്പെട്ട തന്റെ ദുഃഖത്തെ അങ്ങയെ അറിയിക്കുന്നതിന്നു ഉടന്‍തന്നെ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ പറഞ്ഞയച്ചു.

ദ്വിജസുതോഽപി ച തൂര്‍ണ്ണമുപായയൗ
തവ പുരം ഹി ദുരാശദുരാസദം
മുദമവാപ ച സാദരപൂജിതഃ
സ ഭവതാ ഭവതാപഹൃതാ സ്വയം. || 5 ||

ആ ബ്രാഹ്മണകുമാരനാവട്ടെ ദുഷ്ടന്മാര്‍ക്കു പ്രവേശിക്കുവാ‍ന്‍ കഴിയാത്ത തായിതന്നെയിരിക്കുന്ന നിന്തിരുവടിയുടെ ദ്വാരകാപുരിയി‍ല്‍ വളരെ വേഗത്തി‍ല്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നു; സംസാരദുഃഖത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനായ നിന്തിരുവടിയാല്‍ സ്വയമേവ ആദരവോടുകൂടി സല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ടവനായ ആ അന്ത‌ണ‍ന്‍ അതിയായ സന്തോഷത്തെ പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു.

സ ച ഭവന്തമവോചത കുണ്ഢിനേ
നൃപസുതാ ഖലു രാജതി രുക്മിണീ
ത്വയി സമുത്സുകയാ നിജധീരതാ
രഹിതയാ ഹി തയാ പ്രഹിതോഽസ്മ്യഹം || 6 ||

അദ്ദേഹമാവട്ടെ അങ്ങയോടറിയിച്ചു. “കുണ്ഡിനപുരത്തില്‍ വിദര്‍ഭരാജാവിന്റെ പുത്രിയായ രുഗ്മിണിയെന്ന ഒരംഗനാരത്നം ശോഭിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ ! നിന്തിരുവടിയില്‍ അത്യധികം അനുരാഗത്തോടുകൂടിയവളായി തന്റെ ധൈര്‍യ്യം ഒഴിഞ്ഞവളായ അവളാല്‍ തന്നെയാണ് ഞാന്‍ നിയോഗിച്ചയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

തവ ഹൃതാഽസ്മി പുരൈവ ഗുണൈരഹം
ഹരതി മ‍ാം കില ചേദിനൃപോഽധുനാ
അയി കൃപാലയ! പാലയ മാമിതി
പ്രജഗദേ ജഗദേകപതേ ! തയാ || 7 ||

‘അബലയായ ഞാന്‍ അങ്ങയുടെ ഗുണഗണങ്ങളാ‍ല്‍ മുന്‍പേതന്നെ അപഹരിക്കപ്പെട്ടവളായിത്തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോള്‍ അപ്രകാരമിരിക്കുന്ന എന്നെ ചേദിരാജാവായ ശിശുപാലന്‍ അപഹരിക്കുവാ‍ന്‍ പോകുന്നുവെന്ന് കേള്‍ക്കുന്നു; ഹേ കൃപാനിധേ ! ലോകൈകനാഥാ ! നിന്തിരുവടി എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ!’ എന്ന് അവളാല്‍ പറഞ്ഞയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

അശരണ‍ാം യദി മ‍ാം ത്വമുപേക്ഷസേ,
സപദി ജീവിതമേവ ജഹാമ്യഹം
ഇതി ഗിരാ സുതനോരതനോദ് ദൃശം
സുഹൃദയം ഹൃദയം തവ കാതരം || 8 ||

‘നിന്തിരുവടി നാഥനില്ലാത്തവളായ എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നപക്ഷം ഞാന്‍ ഉടനെ ജീവിതത്തെതന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതാണ്’ എന്നിങ്ങിനെ ആ സുന്ദാര‍ാംഗിയുടെ വാക്യത്താല്‍ സ്നേഹിതനായ ഈ ബ്രാഹ്മണ‍ന്‍ നിന്തിരുവടിയുടെ മനസ്സിനെ ഏറ്റവും ഭയമുള്ളതാക്കിത്തീര്‍ത്തു.

അകഥയസ്ത്വമഥൈമയേ സഖേ !
തദധികാ മമ മന്മഥവേദനാ
നൃപസമക്ഷമുപേത്യ ഹരാമൃഹം
തദയി ! ത‍ാം ദയിതാമസിതേക്ഷണ‍ാം || 9 ||

ഇതെല്ല‍ാം കേട്ടതിന്നുശേഷം ഈ ബ്രാഹ്മണനോട് ഇപ്രകരം അരുളിചെയ്തു: ‘അല്ലേ സ്നേഹിത ! എന്റെ മാരപീഡയാവട്ടെ അതിനേക്കാളും അധികമായിട്ടാണിരിക്കുന്നത്; അതിനാല്‍ ഹേ ഭൂദേവ ! ഞാന്‍ അവിടെവന്നു രാജാക്കന്മാരുടെ സഭയില്‍വെച്ചു തന്നെ ആ കരിമിഴിയാളായി പ്രേമമയിയായിരിക്കുന്ന ആ രാജകന്യകയെ കൊണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.

പ്രമുദിതേന ച തേന സമം തദാ
രഥഗതോ ലഘു കുണ്ഡിനമേയിവാന്‍
ഗുരുമരുത്പുരനായക ! മേ ഭവാന്‍
വിതനുത‍ാം തനുതാമഖിലാപദ‍ാം || 10 ||

ഗുരുവായൂരപ്പ! അനന്തരം ഏറ്റവും സന്തുഷ്ടനായ ആ ബ്രാഹ്മണനോടു കൂടി തേരില്‍ക്കയരി അതിവേഗത്തില്‍ കുണ്ഡിനപുരത്തില്‍ എത്തിചേര്‍ന്നവനായ നിന്തിരുവതി എന്റെ എല്ലാവിധ ആപത്തുകളുടേയും ഉന്മൂലനാശം ചെയ്തരുളേണമേ.

രുഗ്മിണീസ്വയംവരവര്‍ണ്ണനം എന്ന് എഴുപത്തെട്ട‍ാം ദശകം സമാപ്തം.
വൃത്തം. ദ്രുതവിളംബിതം.

നാരായണീയം – അര്‍ത്ഥവും പാരായണവും എന്ന പംക്തിയുടെ ഭാഗമാണ് ഈ ലേഖനം.

Close