നാം എന്തുകൊണ്ട് ആത്മീയതയെ വെറുക്കുന്നു?
ചെറുപ്പക്കാര് രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികളുടെ ഓരോ ഇസത്തെ അന്ധമായി പിന്തുടരുന്നു. അവര് സാഹിത്യ കൃതികള്, പ്രത്യേകിച്ച് അമേരിക്കക്കാരായ പേരുകേട്ട എഴുത്തുകാരുടെ best sellers വായിക്കാനും അറിവുകള് മറ്റുള്ളവര്ക്ക് മുന്നില് വിളമ്പാനും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഭഗവത്ഗീത, രാമായണം, വേദം, ഉപനിഷത്ത് എന്നൊക്കെ കേട്ടാല് പുച്ഛിച്ചുതള്ളുന്നു. അതൊക്കെ അറുപഴഞ്ചന് സാധനങ്ങള്, ആക്രികാര്ക്ക് കൊടുക്കൂ!
ഇനിയും കുറച്ചുപേര്, പേരുകേട്ട ആത്മീയാചാര്യന്മാരായ അമൃതാനന്ദമയി, രവിശങ്കര്, സായിബാബാ തുടങ്ങിയവരുടെ ഭക്തരാണ് എന്ന് പറയുന്നതിനും അഭിമാനം കാണുന്നു. “അഹന്ത ഉപേക്ഷിക്കൂ”, “അഭിമാനം ഉപേക്ഷിക്കൂ” തുടങ്ങിയ നല്ലവാക്കുകള് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന (കൊടുക്കേണ്ടുന്ന) ഈ ആചാര്യന്മാരുടെ ഭക്തരാണ് എന്ന് പറയുന്നതു തന്നെ ഇത്തരക്കാര്ക്ക് സോഷ്യല് സ്റ്റാറ്റസ്സിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു നയിംപ്ലേറ്റ് പോലെയാണ്! അല്ലാതെ അതൊന്നും പ്രാവര്ത്തികമാക്കുകയോ ആഴത്തില് പഠിക്കുകയോ അല്ല കൂടുതല് പേരുടേയും ലക്ഷ്യം.
അമ്പലത്തില് പോകുമോ എന്ന് ചോദിച്ചാല് ചിലര് പോകുന്നുണ്ട്. അടുത്തുള്ള ‘ചെറിയ’ അമ്പലങ്ങളില് ആരും പോകാറില്ല. അതൊന്നും നമ്മുടെ കോര്പ്പറേറ്റ് ഭക്തിക്കു ചേര്ന്നതല്ല, ഓഫീസ്സില് പോയി ആരോടും പറയാനും ഒരു രസമില്ല. വല്ലപ്പോഴും ഒരു പിക്നിക് പോലെ ഒരു ഡ്രൈവിനു ഗുരുവായൂരോ മൂകാംബികയിലോ പദ്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലോ കന്യാകുമാരിയിലോ പളനിയിലോ ഒക്കെ പോകും. അങ്കവും കാണാം താളിയും ഓടിക്കാം!
എന്തിനാണ് അമ്പലത്തില് പോകുന്നത്? അവരുടെ കുടുംബത്തിനു എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നങ്ങള് ഉണ്ടാവുമ്പോള് ‘ദൈവത്തിനു’ കൈക്കൂലികൊടുക്കാം എന്ന് നേരുന്നു. എന്തെങ്കിലും കാരണത്താല് അവരുടെ ആഗ്രഹം നടപ്പായാല് അവര് കൈക്കൂലിക്കാര്യം തന്നെ മറന്നുപോകും! പിന്നീട് അടുത്ത പ്രശ്നം വരുമ്പോള് ഓര്ക്കും, ഓ, പണ്ട് പറഞ്ഞുറപ്പിച്ച കൈക്കൂലി കൊടുത്തില്ലല്ലോ. അത് ഒരു ഭയമായി മാറുന്നു. ഇനി എത്രയും പെട്ടെന്നുതന്നെ ഒരു കാറുപിടിച്ചു ഒരു ഭക്തി പിക്നിക്കിനു പോകുകതന്നെ! അവിടെ ചെന്ന് കുറച്ചുമാത്രം രൂപ കാണിക്ക, അര്ച്ചന, വഴിപാട്, പൂജ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ചെലവാക്കി, അതിന്റെ അമ്പതുമടങ്ങ് രൂപ വഴിക്ക് ഫൈവ്സ്റ്റാര് ഹോട്ടലില് താമസിക്കാനും ആഹാരം കഴിക്കാനും കാറില് എ സി ഇടാനും ഒക്കെ ചെലവാക്കി മനസ്സമാധാനത്തോടെ തിരിച്ചു വരുന്നു! ഹോ എന്തൊരു ആശ്വാസം!
ഇതൊക്കെയാണോ നിങ്ങളുടെയും ഭക്തി?
നിങ്ങള്ക്ക് ദൈവസ്നേഹമാണോ (god loving) ദൈവഭയമാണോ (god fearing)? നിങ്ങള് ദൈവത്തെ ഭയക്കാന് ദൈവം എന്താ അത്ര ഉപദ്രവകാരിയാണോ! അതോ നിങ്ങള് നിരീശ്വരവാദിയാണോ?
ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ പലരും പാശ്ചാത്യ മൂല്യങ്ങളില് അമിതമായി വിശ്വസിക്കുമ്പോള് ആര്ഷഭാരത സാംസ്കാരിക പൈതൃകത്തെ തീര്ത്തും പഴഞ്ചനായി മുദ്രകുത്തുന്നു. നമ്മുടെ പൈതൃകത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു വരിപോലും വായിക്കാനോ ചര്ച്ച ചെയ്യാനോ മനസ്സിലാക്കാനോ ഒരു ചെറിയ ശ്രമംപോലും നടത്താതെയാണ് ഇങ്ങനെ താറടിച്ചു കാണിക്കുന്നത്. അറിയാന് ശ്രമിക്കാത്ത ഒരു കാര്യത്തെ തള്ളിപ്പറയുന്നത് ഏറ്റവും വലിയ വിവരക്കേടല്ലേ? ഒന്ന് ചിന്തിക്കൂ.
ഒരു ഉദാഹരണത്തിന്, മാതൃഭൂമി പത്രത്തില് ദിവസേന ‘മതപ്രഭാഷണങ്ങളിലൂടെ’, ‘ഗീതാദര്ശനം’, തുടങ്ങിയ പംക്തികള് ഉണ്ട്. അറുപതു വയസ്സ് കഴിയാത്ത ആരെങ്കിലും അത് വായിക്കുമോ? കാണേണ്ടാത്തത് കണ്ടതുപോലെ നമ്മുടെ കണ്ണുകള് അറിയാതെ ആ ഹെഡ് ലൈനില് നിന്നും പെട്ടെന്ന് മാറ്റും, സത്യമല്ലേ?
അതുപോലെ, ദൂരദര്ശനില് എന്നും രാത്രി 9:30-ന് (IST) സ്വാമി സന്ദീപ് ചൈതന്യയുടെ ഭഗവത്ഗീത വ്യാഖ്യാനം ഉണ്ട്. കീറിമുറിച്ച് ആഴത്തില് എന്നാല് ലളിതമായി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു തരുന്നു. പക്ഷെ നമ്മള് ആര്ക്കെങ്കിലും അതൊന്നു ചെവിയോര്ക്കാന് തോന്നുമോ? അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാവി നിറമുള്ള ആ വസ്ത്രം കാണുമ്പോള് തന്നെ അറിയാതെ ടി വി റിമോട്ട് അമര്ത്തി അടുത്ത ചാനലിലേക്ക് മാറി അശ്ലീലച്ചുവയുള്ള തമാശകള് ആസ്വദിക്കുന്നു!
എന്തുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ? ഒന്ന് ഇരുത്തി ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ.
നമ്മുടെ മുന്വിധികളോടെയുള്ള ചിന്തകള് അല്ലേ അതിനു കാരണം?
നമ്മള് പറയും, എന്തിനാ കല്ലിനെ പൂജിക്കുന്നത്, ദൈവം ഉണ്ടോ, ദൈവം കല്ലാണോ, എന്നൊക്കെ. ശരിയാണ്, നല്ല ചോദ്യം. പക്ഷെ, അതിനുള്ള ഉത്തരം കണ്ടുപിടിക്കാന് നാം ശ്രമിച്ചോ? അത് അറിയാന് ചോദിക്കേണ്ടുന്നവരോട് ചോദിക്കണം, അല്ലെങ്കില് വായിക്കേണ്ടുന്നത് വായിക്കണം. അതിനൊന്നും നാം ശ്രമിക്കാതെ മുന്വിധിയോടെ നാം വിലയിരുത്തുന്നത് ശരിയാണോ?
നമുക്ക് ധാരാളം കള്ള രാഷ്ട്രീയക്കാര് ഉണ്ടല്ലോ, അതുപോലെ വളരെ നല്ലവരായ രാഷ്ട്രീയക്കാരും ഉണ്ട്. അതുപോലെ തന്നെയല്ലേ ഈ കാവി വസ്ത്രവും? അതുപോലെ തന്നെയല്ലേ ബിഷപ്പുമാരും മറ്റും?
നാട്ടില് സന്യാസിവേഷം കെട്ടിയ വളരെയേറെ ആള്ക്കാര് ഉണ്ട്. എന്നാല് യതാര്ത്ഥ സന്യാസിക്കു വേഷംകെട്ടലുകള് ആവശ്യമില്ല. ഇത്തരം കള്ളസന്യാസിമാരും കള്ളഭക്തരും പണ്ട് ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യരുടെ കാലത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭജഗോവിന്ദം എന്ന കൃതിയില് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കള്ള നാണയങ്ങള് ആത്മീയ വഴികളില് മാത്രമല്ല, എല്ലാ തുറകളിലും ഉണ്ടല്ലോ. കള്ള നോട്ടുകള് ഇറങ്ങുമ്പോള് നമ്മള് രൂപയുടെ ഉപയോഗം നിര്ത്തി വയ്ക്കാറില്ലല്ലോ. അപ്പോള് കള്ളനാണയങ്ങളെ ദൂരെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു നല്ല നാണയങ്ങളെ സ്വീകരിക്കാമല്ലോ.
ഇമെയില് : sree@sreyas.in
അതുപോലെ, ദൂരദര്ശനില് എന്നും രാത്രി 9:30-ന് (IST) സ്വാമി സന്ദീപ് ചൈതന്യയുടെ ഭഗവത്ഗീത വ്യാഖ്യാനം ഉണ്ട്.
ഈ പരിപാടി രണ്ടു മൂന്നു തവണ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്… വളരെ ലളിതമായ വ്യാഖ്യാനം.
I dont like anyone who tries to look spiritual in appearance, examples being priests, Sanyasis etc. I think of them are frauds trying to cheat us by associating themselves with the spiritual cliche.
I have a friend, who is very helpful. He is there for you whenever you wants his help. He is always cheerful and makes everyone around him happy. He is not a saint, and he has his own set of problems to deal with. He is the most spiritual person I have ever seen.
കെന്നി പറഞ്ഞതുപോലെ സ്വയം ചിന്തിക്കുന്നവനും സ്വയം മനസ്സിലാക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നവനും ലളിതമായി ചിന്തിക്കുന്നവനും പരോപകാരിയും അഹന്ത ഇല്ലാത്തവനും ഒക്കെ തന്നെയാണ് യഥാര്ത്ഥ ആത്മീയവിശ്വാസി എന്ന് തന്നെയാണ് എന്റെ മതം. ഭാരതീയ സാംസ്കാരിക പൈതൃകത്തിലെ അറിവ് ആ ചിന്തയെ ത്വരിതപ്പെടുത്താനും ഋജുവായി നിര്ത്താനും സഹായിക്കും. അത്രതന്നെ.
ശ്രീയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ചിന്തകള് നന്നായിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ഈശ്വരഭയത്തെകുറിച്ചുള്ള ഉദാഹരണങ്ങള്. കാര്യം സാധിച്ചുകഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ പഴയ വാഗ്ദാനങ്ങളെ മറക്കും. മനുഷ്യ സഹജം.
എന്റെ കാര്യമാണെങ്കില്, പലയിടങ്ങളിലും എഴുതിയിട്ടുള്ളതാണ്, ഈശ്വര വിശ്വാസിയാണ്. പക്ഷേ എന്റെ ഈശ്വരന് ഒരമ്പലങ്ങളിലും ഇല്ല. അതു കൊണ്ട് അവിടങ്ങളില് പ്രാര്ത്ഥിക്കാനായിട്ട് പോകാറുമില്ല. അമ്പലക്കാര് എന്റെ വീട്ടില് പിരിവിനായി വരാറുമില്ല.
ഈ ഭാഗവതപാരായണം ചെയ്യുന്ന എല്ലാ സ്വാമിമാരും നല്ലവരാണെന്ന അഭിപ്രായം എനിക്കില്ല. പക്ഷേ അവരുടെ പാരായണവും വ്യാഖ്യാനവും കേള്ക്കാന് നല്ല രസം തന്നെ.
പ്രിയമുള്ള ശ്രീ,
പറഞ്ഞതൊക്കെ വളരെ ശരി.വായാനാശീലമാണ്,സ്വയം അറിയുകയാണ് പോരായ്മ!വായനാശീല കുറവാണോ എന്തു വായിക്കണം എന്നതിലാണോ?
മലയാളികള് വായിക്കുന്നവരാണ് തര്ക്കമില്ല. പക്ഷേ എന്താണ് വായിക്കുന്നത്, കാണുന്നത്,? കക്ഷിരാഷ്ടീയ ചേരിപ്പോരുകള്,പടരുന്ന അക്രമ വാസനകള്, രാഷ്ടീയ-മാഫിയാ ഗൂണ്ടായിസങ്ങള്,ഇതൊക്കെ പകര്ത്തുന്ന സീരിയലുകള്, നീണ്ട പൈങ്കിളി കഥകള്,സിനിമകള്…
എന്തുകൊണ്ട് ഗൌരവമുള്ള വായനകള്ക്ക് സഹായക മാകുന്ന വിധം,ബുക്കുകളുടേയും,വീഡിയോകളുടേയും,സിനിമകളുടേയും (മറ്റു ഭാഷകള് അടക്കം)ഒരു റവ്യൂ പരബര താങ്കള്ക്ക് ഈ ബ്ലൊഗിലൂടെ തന്നെ ആയി ക്കൂടാ?
സ്നേഹപൂര്വം,
കെ.സി.
@ശ്രീ ശശികുമാര്:
നന്ദി. മനുഷ്യന് ആവശ്യം എന്ന് തോന്നുന്ന ചിന്തകള് ഉദീപിപ്പിക്കാന് ഉതകുന്ന ലേഖനങ്ങള് എഴുതാന് ഈയുള്ളവന് ശ്രമിക്കാം.
ആരും കൈവയ്കാന് തയാറാകാതിരുന്ന ഒരു വിഷയം ശ്രീ തന്മയത്വത്തോടെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.കസ്തൂരി തേടിയലയുന്ന കസ്തൂരിമാനിന്റെ അവസ്ഥയാണ് നാമിന്നനുഭവിക്കുന്നത്.എല്ലാ കാര്യങ്ങള്ക്കും പടിഞ്ഞാറോട്ട് നോക്കുന്ന അവസ്ഥ.ശ്രീ പറയുന്നത് പോലെ ഇന്ന് ആരെങ്കിലും നമ്മുടെ സാംസ്കാരികപൈതൃകവുമായി ബന്ധമുള്ള പുസ്തകങ്ങള് വായിക്കുവാന് മെനക്കെടാറുണ്ടോ?എന്നാല് സായിപ്പന്മാര് ഇവിടെ വന്നാല് ആദ്യം അന്വേഷിക്കുന്നത് ഭാരതീയ ക്ലാസ്സിക്കുകളെയാണ്.എന്ത് വിരോധാഭാസം.നാം ഒരു ആത്മപരിശോധന നടത്തേണ്ട കാലം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.
ആശംസകള്…….
വെള്ളായണി
നല്ല ലേഖനം.
പലപ്പോഴും ഹിന്ദു മതത്തിന്റെ അന്തഃസത്തയെ കുറിച്ച് യാതൊന്നും മനസ്സിലാക്കന് ശ്രമിക്കാതെ എങ്ങനെ യെങ്കിലും സ്വന്തം കാര്യങ്ങള് സാധിക്കണം എന്ന് കരുതുന്ന വിശ്വാസികളാണ് ‘കള്ള നാണയങ്ങളാല്’ കബളിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്.
The thoughts you shared is extremely right.
We, especially Mallus are very much pessimistic.
Please go through this page also
http://chinthasurabhi.blogspot.com/
best regards
നല്ല കുറേ ചിന്തകൾ ശ്രീ..എന്റെ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞോട്ടെ..ഭക്തി സംബന്ധിയായ ഒന്നിനേയും മോനിട്ടറി ബെനിഫിറ്റ്സോടെ കാണാതെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഏതാത്മീയ ആചാര്യനും എന്റെ നമസ്ക്കാരം.പലപ്പോഴും എളിയ രീതിയിൽ തുടങ്ങി ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ മൾട്ട് ബില്യനേഴ്സ് ആവുന്ന കാഴ്ച്ച ആണിക്കൂട്ടരിൽ കണ്ടു വരുന്നത്.അല്ലാത്തവരുടെ എക്സിസ്റ്റൻസ് തന്നെ പലപ്പോഴും പരുങ്ങലിലുമാണ്.
സ്വയംദൈവ പ്രഭാഷണങ്ങൾ,രോഗശാന്തി ശുശ്രൂഷ എന്നിവയൊക്കെ സാധാരണ മനുഷ്യന്റെ മാനസിക വിചാരങ്ങളെ പലപ്പോഴും ചൂഷണം ചെയ്യുക ആണെന്നു തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.വേദഗ്രന്ഥങ്ങൾ നന്നായി വിവരിച്ചു തരുന്ന ചില യഥാർത്ത സന്യാസിമാരോടുള്ള ബഹുമാനം ഒരിക്കലും പുതു തലമുറക്ക് നശിക്കാതിരിക്കണമെങ്കിൽ ദൈവത്തിന്റെ പേരിൽ നടത്തുന്ന ഏത് ചെറിയ കള്ളത്തരവും ആദ്യം നശിക്കണം.ഭൂരിഭാഗവും ഇത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങളിലേർപ്പെടുമ്പോൾ ചിന്തിക്കുന്ന തലമുറ ഇത്തരം കള്ളത്തരങ്ങളിൽ നിന്നു വേറിട്ടു ചിന്തിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണല്ലോ..!
ആത്മീയത നമ്മുടെ പുണ്യ പുരാണ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലാണ് താമസിക്കുന്നതെന്നത് ശരിയാണെന്നു തോന്നുന്നില്ല തോന്ന്യാസി ശ്രീ. ആത്മീയത എല്ലാ മനുഷ്യരുടേയും അകക്കാമ്പായി, ജീവിത കാഴ്ച്ചപ്പാടായി മനുഷ്യനകത്തുതന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നുണ്ട്.
പണത്തിനു പിന്നാലെ ഓടുന്നതിനിടക്ക് സ്വന്തം ആത്മീയമൂല്യം കളഞ്ഞുപോയവര്ക്കു വേണ്ടിയാണ് ആത്മീയ കച്ചവടക്കാരായ (ഹിന്ദു, മുസല്മാന്, കൃസ്ത്യന്) സന്യാസി ലോകം ജാമ്പവാന്റെ പഴക്കമുള്ള പുസ്തകക്കെട്ട് പിഴിഞ്ഞ് കണ്ണിലൊഴിച്ചുകൊടുക്കുന്നത്.
അന്യന്റെ പണം പിടുങ്ങാതെ, അന്തസ്സായി അദ്ധ്വാനിച്ചു ജീവിക്കുന്നവര്ക്കൊന്നുംആത്മീയ കുപ്പിവെള്ളത്തിന്റെ ആവശ്യം വരില്ല.
ആശംസകള്.
@ശ്രീ ചിത്രകാരന്:
“ആത്മീയത നമ്മുടെ പുണ്യ പുരാണ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലാണ് താമസിക്കുന്നതെന്നത് ശരിയാണെന്നു തോന്നുന്നില്ല”
ആത്മീയത പുസ്തകകെട്ടിലാണ് എന്ന് ആരെങ്കിലും എവിടെയെങ്കിലും പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതായി ഈയുള്ളവന് അറിവില്ല. ഈയുള്ളവനും അങ്ങനെ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല.
എന്നാല് ആത്മീയത റിബല്-ഇസവും അല്ലല്ലോ. പഴയതിനെയോ ഇപ്പോഴത്തെ പുതിയതിനെയോ തള്ളിപറഞ്ഞാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഒരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല.
ആത്മീയത എന്താണെന്നു അറിയാന് ശ്രമിക്കാതെ നാം തള്ളിപ്പറയുന്നത് ശരിയല്ല എന്നാണ് ഈ ലേഖനത്തില് ഉദ്ദേശിച്ചത്.
താങ്കള് ഉദ്ദേശിച്ചപോലെ എല്ലാവരിലും ആത്മീയത ഉണ്ട്. പക്ഷെ, ഒരു വസ്തു ഉള്ളത് കൊണ്ടുമാത്രം കാര്യമില്ലല്ലോ. അതിനെ അറിയണ്ടേ? അതിനെ ഗുണഗണങ്ങള് കാണണ്ടേ? അതിന് കുറച്ചു അധ്വാനിക്കേണ്ടിവരും, നമ്മുടെ അധരവ്യായാമം മതിയാവില്ല എന്ന് സാരം.
ഓരോന്നിനെയും വിലയിരുത്തി “നേതി നേതി” (ഇതല്ല, ഇതല്ല) എന്ന് കണ്ടു അവസാനം ചെന്നെത്തുന്ന വസ്തു ഏതാണോ, അതാണ് ഇക്കാണുന്നതെല്ലാം എന്ന് എവിടെയോ കണ്ടത് ഇത്തരുണത്തില് ഓര്ത്തുപോകുന്നു.
ആരാണ് ആത്മീയവാദി? എന്ന മറ്റൊരു ലേഖനം കൂടി വായിച്ചാല് എന്താ ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലാവുമെന്ന് കരുതട്ടെ.
എല്ലാവര്ക്കും ആത്മീയത ഉണ്ടാകണമെന്നില്ലല്ലോ?
ഹിന്ദുവാകാന് ഓണവും വിഷുവുമൊക്കെ അടിപൊളിയായി അഘോഷിച്ചാല് തന്നെ മതി! വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെ അമ്പലങ്ങളിലും പോകാം. അതിലുപരിയുള്ള ആത്മീയതയൊക്കെ നിത്യജീവിതപ്രശ്നങ്ങളില് നട്ടം തിരിയുന്നവര്ക്ക് സാധിക്കുമോ?
അമ്പലങ്ങളിലെ കാണിക്കയില് പണമിടാന് ജോലി ചെയ്യേണ്ടേ??
@ശ്രീ കിഷോര്:
എന്തുപറയാന് എന്ന് ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു! നല്ല ചോദ്യങ്ങള്. ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങള് തന്നെയാണ് ആവശ്യം.
ശ്രീ കിഷോര് പറഞ്ഞു: “എല്ലാവര്ക്കും ആത്മീയത ഉണ്ടാകണമെന്നില്ലല്ലോ?”
ആത്മീയത എല്ലാവര്ക്കുമുണ്ട് എന്നതാണ് ഈയുള്ളവന്റെ അഭിപ്രായം. ആരാണ് ആത്മീയവാദി? എന്ന മറ്റൊരു ലേഖനം കൂടി വായിച്ചാല് മനസ്സിലാവുമെന്ന് കരുതുന്നു. അത് കുറച്ചു ചോദ്യങ്ങള് മാത്രമാണ്.
ശ്രീ കിഷോര് പറഞ്ഞു: “ഹിന്ദുവാകാന് ഓണവും വിഷുവുമൊക്കെ അടിപൊളിയായി അഘോഷിച്ചാല് തന്നെ മതി! വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെ അമ്പലങ്ങളിലും പോകാം.”
ആത്മീയത എന്നാല് ഹിന്ദുവാകാനോ മുസ്ലീമാകാനോ ഒന്നുമല്ല. അവനവന് ആകാന് ആണ്, Who Am I എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്താന് ശ്രമിച്ചാല് മതി. അത്മീയത്തിനു മതമില്ല എന്നതാണ് ഈയുള്ളവന് മനസ്സിലാക്കിയത്.
എല്ലാ ദിവസവും, എപ്പോഴും ശാന്തിയും സന്തോഷവും ഉണ്ടാകുന്നതു നല്ലതല്ലേ? ശാന്തിയും സന്തോഷവും ഉണ്ടാകുന്നതു മനസ്സില് അല്ലേ? അപ്പോള് മനസ്സിനെ പരിശീലിപ്പിച്ചാല് എപ്പോഴും ശാന്തിയും സമാധാനവും ഉണ്ടാവുമല്ലോ. അതിന് ഓണം, വിഷു, ക്രിസ്തുമസ്, പെരുന്നാള്, എന്നൊക്കെ കാത്തിരിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ.
ആത്മീയതക്ക് അമ്പലത്തില് പോകേണ്ട ആവശ്യം ഉണ്ടെന്നു ഈയുള്ളവന് തോന്നുന്നില്ല. പക്ഷെ, മനുഷ്യര് ഒരു സമൂഹജീവി / സമുദായജീവി ആയതിനാല് ആചാരങ്ങളോട് സഹകരിച്ചു ജീവിക്കാം എന്നത്രേ.
ശ്രീ കിഷോര് പറഞ്ഞു: “അതിലുപരിയുള്ള ആത്മീയതയൊക്കെ നിത്യജീവിതപ്രശ്നങ്ങളില് നട്ടം തിരിയുന്നവര്ക്ക് സാധിക്കുമോ?”
ആത്മീയത എന്ന് പറയുമ്പോള് അവനവന് ആയിരിക്കുന്ന അവസ്ഥ – അതിന് ഏറ്റവും എളുപ്പം പണത്തിന്റെ കനമില്ലാത്ത മനസ്സുതന്നെയാണ്! അപ്പോള് ആത്മാവിനെ മനസ്സിലാക്കാന് ഏറ്റവും യോഗ്യന് നട്ടംതിരിയുന്നവന് തന്നെ! നട്ടം തിരിയുന്നത് അവനാണോ അവന്റെ മനസ്സാണോ? അവന്റെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാന് കഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ ആര് നട്ടംതിരിയാന്?
ശ്രീ കിഷോര് പറഞ്ഞു: “അമ്പലങ്ങളിലെ കാണിക്കയില് പണമിടാന് ജോലി ചെയ്യേണ്ടേ??
”
ആത്മീയം എന്ന് പറഞ്ഞാല് ചൊറിയുംകുത്തി ഇരിക്കലല്ല! ജോലി ചെയ്ത്, കുടുംബം പുലര്ത്തി, നാട്ടുകാരോട് സഹകരിച്ചു ഒരു സമൂഹജീവിയായി ജീവിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം ‘ഞാന് ആര്’ എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്താന് ശ്രമിക്കുക എന്നതത്രേ. അല്ലാതെ ആള്ക്കാരുടെ പോക്കറ്റില് കയ്യിട്ട് നക്കാപിച്ച വാങ്ങി സ്വന്തംകാര്യം നടത്തുകയല്ല ആത്മീയം എന്നും നമ്മള് മനസ്സിലാക്കണം എന്നാണ് എളിയവന്റെ അഭിപ്രായം.
താങ്കളുടെ സംശയം ദൂരീകരിക്കാന് ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്, അഭിപ്രായം അറിയിക്കുക.
ചിലപ്പോള് കിഷോര് ഇനി ഇതുവഴി വരില്ലായിരിക്കും! ഹഹഹ
ഇനിയും വരിക, അതിനുള്ള സമയം ഉണ്ടാവട്ടെ.
ശ്രീ,
“നാം എന്തുകൊണ്ട് ആത്മീയതയെ വെറുക്കുന്നു?”
ആത്മീയതയെ ആര്ക്കും വെറുക്കാന് കഴിയില്ല. കാരണം അത് ആത്മത്തിന്റെ ആവിഷ്ക്കാരമാണ്. സ്വന്തം അസ്ത്ഥിത്വത്തിലെ ദൈവികതയുടെ പ്രകാശനമാണ്. മറിച്ചുള്ള പ്രവര്ത്തികളെ ആത്മീയം എന്ന് നമുക്ക് പറയാനാവില്ലല്ലോ. താങ്കള് ഉദ്ദേശ്ശിച്ചത് മതാത്മകതയൊ മതാനുഷ്ഠാനങ്ങളൊ ആണെന്ന് കരുതുന്നു. ഒരു വ്യക്തി ആത്മീയനാകുന്നത് താങ്കള് സൂചിപ്പിച്ചതു പോലെ അവന്റെ യതാര്ത്ഥസത്തയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് പ്രവര്ത്തിക്കുമ്പോഴാണ് എന്നാണ് എന്റേയും വിശ്വാസം.
@ശ്രീ സഞ്ചാരി പറഞ്ഞു:
“ആത്മീയതയെ ആര്ക്കും വെറുക്കാന് കഴിയില്ല. കാരണം അത് ആത്മത്തിന്റെ ആവിഷ്ക്കാരമാണ്.”
താങ്കള് പറഞ്ഞതു വളരെ സാരിയാണ്. കൂടുതല് പേരും ആത്മീയത എന്ന വാക്കുതന്നെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, കൂടുതല് ആള്ക്കാരെ ചിന്തിപ്പിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടുകൂടി, ഈ ലേഖനത്തിന് അങ്ങനെ ഒരു തലവാചകം കൊടുത്തു എന്നുമാത്രം.
മൌനം വിദ്വാനല്ലാത്തവന് ഭൂഷണം.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാവി നിറമുള്ള ആ വസ്ത്രം കാണുമ്പോള് തന്നെ അറിയാതെ ടി വി റിമോട്ട് അമര്ത്തി അടുത്ത ചാനലിലേക്ക് മാറി അശ്ലീലച്ചുവയുള്ള തമാശകള് ആസ്വദിക്കുന്നു!
അശ്ലീലച്ചുവയുള്ള ജോക്സ് ആസ്വദിക്കാനുള്ള ഒരു താല്പര്യം എന്നില് ഉള്ളതുകൊണ്ടല്ലേ ഞാന് അതിലേക്കു ആകര്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്…ആയ ഒരു യഥാര്ത്ഥ്യത്തെ നിഷേധിക്കുകയാണോ വേണ്ടത്?
മലയാളികകള് വായിക്കുന്നവരാണ് തര്ക്കമില്ല. പക്ഷേ എന്താണ് വായിക്കുന്നത്, കാണുന്നത്,? കക്ഷിരാഷ്ടീയ ചേരിപ്പോരുകള്, പടരുന്ന അക്രമവാസനകള്, രാഷ്ടീയ-മാഫിയാ ഗൂണ്ടായിസങ്ങള്, ഇതൊക്കെ പകര്ത്തുന്ന സീരിയലുകള്, നീണ്ട പൈങ്കിളി കഥകള്, സിനിമകള്…
ഇതൊന്നും ഗൌരവമേറിയ സംഗതികള് അല്ല എന്നാണോ? നമ്മുടെ surroundingsine kurichu vyakthamaaya bodham undaaakkaan itharam reading vazhi saadikkum… akramangal nadakkunna sthalathu povaathirunnaale pinneedu aathmachinthayilekku nayikkaan eee shareram baakki undaavukayulluu…Itharam vaarthakalkku atharhikkunna …arhikkunnathu maathram …pradaanyam koduthu athum vaayikkendathaanu…kaaranam nammude aathmabodam valarthaan ithokke sahaayikkum…sahaayiche mathiyaavooo….nammal nedunna aaathma bodam eee parayunna kaaryangalokke samoohathil engane nadakkunnu ennathinte utharam koodi nalkunnathaayirikkanam….ithellaaam maaaya aanennaano abhipraaayam?
വാസ്തവത്തില് ആരും ആത്മീയതയെ വെറുക്കുനില്ല. എല്ലാവരും തേടുന്നത് അവനവനെ അല്ലെങ്കില് ആത്മാവിനെ തന്നെ. ഗീതയില് ഭഗവാന് പറയുന്നു, എല്ലാവരും എന്റെ മാര്ഗം തന്നെയാണ് പിന്തുടരുന്നത് എന്ന്. എന്താണ് ഇതിന്റെ അര്ഥം. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും തേടുന്നത് സുഖം തന്നെ. പക്ഷെ അറിവില്ലായ്മ കൊണ്ട് മനുഷ്യന് തന്റെ സുഖം ഭൌതിക വസ്തുവില് ആണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു. ഓരോ വസ്തുവിനെയും സ്വന്തമാക്കുമ്പോള് അവനു ശാന്തി അനുഭവപെടുന്നു. അപ്പോള് അവന് ധരിക്കുന്നു ആ വസ്തു നേടിയതിനാലാണ് തനിക്കു ശാന്തി ഉണ്ടായതെന്ന്. പിന്നെയും അവന് ഭൌതിക വസ്തുവിന് പിന്നാലെ പോകുന്നു. യഥാര്ത്ഥത്തില് എന്താണ് സംഭവിച്ചത്? ഒരു ആഗ്രഹം ജനിക്കുകയും ആ ആഗ്രഹം സഫലമാക്കാന് മനുഷ്യന് ഭൌതിക വസ്തുവിന്റെ പിന്നാലെ പായുകയും ചെയ്തപ്പോള്, അവന് അതിനെ സ്വന്തമാക്കിയപ്പോള് അവന്റെ ആഗ്രഹം സഫലം ആയി, അഥവാ ആഗ്രഹം നിലനില്കാതെ ആയി. അപ്പോള് അവന്റെ മനസ്സ് അടങ്ങി. അതുമൂലം അവനവനിലെ സ്വരൂപമായ ശാന്തിയെ അവന് അനുഭവത്തില് അറിഞ്ഞു. ഈ ശാന്തി പുറത്തു നിന്ന് വന്നതല്ല. അത് നമ്മുടെ സ്വരൂപം ആണ്. അതാണ് നാം. പക്ഷെ വീണ്ടും മറ്റൊരു വസ്തുവില് കൌതുകം തോന്നുകയും മനസ്സ് അതിന്റെ പിന്നാലെ പായുകയും ചെയുമ്പോള് വീണ്ടും നമ്മുടെ സ്വരൂപം മറക്കപെടുന്നു. അങ്ങനെ അശാന്തി അനുഭവപെടുന്നു..ഇങ്ങനെ ഓരോ മനുഷ്യനും അവനവന്റെ ആത്മാവിനെ തേടി അലയുകയാണ്. ആത്മീയമാര്ഗം ആണ് എല്ലാവരും തേടുന്നത്. പക്ഷെ അറിവില്ലായ്മ കൊണ്ട് അവനു അവിടെ എത്തി ചേരാന് പലപ്പോഴും സാധിക്കുനില്ല.
റീ പോസ്റ്റിങ്ങ് :
ഈ പൈതൃകം എന്നു പറയുമ്പോള് അര്ത്ഥശൂന്യമായ ആചാരങ്ങളെയും കീഴ്വഴക്കങ്ങളെയും ഉള്ക്കൊള്ളുമോ? അര്ത്ഥപൂര്ണമായ എന്നു പറയപ്പെടുന്ന remaining partല് നിന്നും എങ്ങനെ തെറ്റിപ്പോയവയെ വേര്തിരിക്കും?അതു തിരിച്ചറിയാനുള്ള വിവേകം നമ്മള്ക്ക് എങ്ങനെ ഉണ്ടാക്കാം? ആ ഒരു അറിവില് എത്തി കാര്യങ്ങള് മനസ്സിലാക്കാതെ ,വേദങ്ങള് ഭയങ്കരസംഭവമാണെന്ന് പറഞ്ഞാല് മതിയോ? അങ്ങനെയൊക്കെ പറയുമ്പോള് നമ്മുടെ കുറെ മുന്വിധികള് മാത്രമല്ലേ അതില് ഉണ്ടാവുകയുള്ളൂ?
വേദങ്ങള് മഹദ്വചനങ്ങള് ആണെങ്കില് കാലാകാലങ്ങളായി വന്നിരിക്കുന്ന കൂട്ടിചേര്ക്കലുകളെ മഹദ്വചനങ്ങളില് നിന്നും എങ്ങനെ വേര്തിരിക്കും? കൂട്ടിച്ചേര്ക്കലുകള് നടന്നിട്ടില്ലെന്ന് ചരിത്രബോധമുള്ള ആര്ക്കും പറയാന് സാധിക്കില്ല.
കൂട്ടിചെര്ക്കലുകള്ക്കും വ്യാഖ്യാനങ്ങള് കണ്ടെത്തി, വിശദീകരണങ്ങള് സൃഷ്ടിച്ചു ആ അല്പബുദ്ധിയായ വ്യക്തിയുടെ [കൂട്ടിച്ചേര്ക്കല് നടത്തിയ] ആശയങ്ങള് പോലും മഹാത്വവല്കരിക്കാനുള്ള എല്ലാ സാധ്യതകളും ഇത്തരം ഒരു വ്യവസ്ഥയില് തീര്ച്ചയായും നിലനില്ക്കുന്നില്ലേ?
ഖുര്ആന് മുഹമ്മദ് നബിക്കു അനുഭവത്തിലൂടെ വെളിപ്പെട്ടതാണ് എന്നാണു എന്റെ അറിവ്.ആ അനുഭവതിനെ പിന്നീട് വ്യാഖ്യാനിച്ച പണ്ഡിതന്മാര് അവരുടെ intellectual capacity[ incapacity also] കാണിച്ചു എന്നത് മാത്രമായിരിക്കില്ലേ സത്യം ,അപ്പോള് നീന്തല് അറിയാത്തവന് നീന്തലിനെകുറിച്ചു പറയുമ്പോള് ഉണ്ടാകുന്ന ആ വലിയ ഒരു വിടവിനുള്ള സാധ്യത ഇവിടെയും ഇല്ലേ?
വീണ്ടും വേദങ്ങളിലേക്ക് വരാം ,വേദങ്ങള് ഋഷീശ്വരന്മാര്ക്കു communicate ചെയ്യപ്പെട്ടു കിട്ടിയതായിരിക്കും എന്നാണു എന്റെ ഒരു വിശ്വാസം,അങ്ങനെ ആണെങ്കില് അതിന്റെ വിശദീകരനങ്ങളിലും വ്യാഖ്യാനങ്ങളിലും നേരത്തെ പറഞ്ഞ അപൂര്ണതയുടെ സാധ്യത നിലനില്ക്കുകയല്ലേ?
ഇനി മഹദ്വചനങ്ങളുടെ കാര്യം എടുത്താല് ആ വ്യക്തി അനുഭവിച്ചു അറിഞ്ഞ അറിവോളം മാത്രം സത്യമായിരിക്കുന്ന അറിവല്ലേ അതു? വിവിധ മഹദ്വ്യക്തികളുടെ അനുഭവങ്ങള് തമ്മില് നമ്മള് എങ്ങനെ താരതമ്യം ചെയ്യും? നമ്മള് ഒരു സത്യാന്വേഷി ആണെങ്കില് യേശുവിന്റെയും നബിയുടെയും ഹിന്ദുക്കളുടെയും ഈ വിശ്വാസങ്ങളില് നിന്നും അനുഭവങ്ങള് ഉണ്ടാകുന്നവരുടെയും ,അങ്ങനെ എല്ലാത്തിനെയും ഉള്കൊള്ളാന് നമ്മള് അവസാനം കണ്ടെത്തുന്ന അല്ലെങ്കില് അനുഭവിക്കുന്ന സത്യത്തിനു പ്രാപ്തി ഉണ്ടാകണം. സത്യാന്വേഷണത്തിന്റെ പാതയില് സഞ്ചരിക്കുമ്പോള് ഓരോ ആശയത്തിന്റെയും പരിമിതികള് അനുഭവഭേദ്യം ആയികൊണ്ടിരിക്കും.finally we will reach the truth… knowing the range and capacity of each ideology…
self realization is just a word…we don’t have any method to analyze the so called self realized souls….the predecessors simply say that their acharyan is a self realized one…. Only The God [THE TRUTH ] and him can answer the state he has attained….
@ശ്രീ QUESTIONPAPER:
നല്ല ചിന്തകള്. ഇങ്ങനെ യുക്തിപരമായ ചിന്ത തന്നെയാണ് ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിലേക്കുള്ള വഴിയെന്നു ഞാന് കരുതുന്നു. ഒന്നിലും വിശ്വസിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് സ്വയം അറിയുകയാണല്ലോ ഏറ്റവും നല്ലത്.
കേലവം പുസ്തകങ്ങള് വായിച്ചതുകൊണ്ട് ആത്മജ്ഞാനം ഉണ്ടാകില്ല. വേദങ്ങളില് തെറ്റ് കടന്നുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകാം. പക്ഷെ അവ നമ്മള് സ്വയം കണ്ടെത്തേണ്ടതാണ്. വേദങ്ങളില് ഒരു തെറ്റും ഇല്ലെങ്കില്കൂടി നമ്മള് ആ സത്യത്തെ സാക്ഷാത്കരിക്കാത്തിടതോളം എന്ത് പ്രയോജനം? ആചാര്യന്മാര് ആത്മജ്ഞാനികള് ആണോ എന്ന് കണ്ടുപിടിച്ചതുകൊണ്ടും പ്രയോജനം ഇല്ല…. അതെല്ലാം academic knowledge മാത്രമേ ആകുന്നുള്ളൂ. അവനവനെ പറ്റിയുള്ള ജ്ഞാനം നമുക്ക് മറ്റൊരിടത്തുനിന്നും കിട്ടില്ല. അതിനു സ്വയം അന്വേഷിച്ചേ മതിയാകൂ. അതുതന്നെയല്ലേ ആചാര്യന്മാരും പറയുന്നത്? ഇത് യുക്തിസഹമല്ലേ? ഒരു മതത്തിനും ഒരു ആചാര്യനും സത്യത്തെ പകര്ന്നു തരാന് സാധ്യമല്ല. അത് സ്വയം കണ്ടെത്തേണ്ടതാണ്. മറ്റുള്ളവരുടെ അറിവ് അലക്കുന്നതുകൊണ്ട് പ്രയോജനമില്ല. നമ്മള് സ്വയം അറിവായി തീരണം.
@അഭിനന്ദ് മുരളീധരന്
വേദങ്ങളിലെ തെറ്റ് നമ്മള് സ്വയം കണ്ടെത്തേണ്ടത് ആണെന്നു പറഞ്ഞു കണ്ടു.അങ്ങനെ ആണെങ്കില് ഒരു കുട്ടിക്കും ഫിസിക്സ് പഠിക്കാന് ടീച്ചര് ആവശ്യം ഇല്ലല്ലോ?അവന് ഒറ്റക്കു പഠിച്ചാല് പോരെ?അതിന്റെ effectiveness എത്രത്തോളം ഉണ്ടാകും എന്ന് ഞാന് പറയാതെ ഊഹിക്കാമല്ലോ?നിസ്സാരമായ കാര്യങ്ങള് അറിയാന് പോലും അവന്റെ വര്ഷങ്ങള് നഷ്ടപ്പെടും.അതിനാല് ഒരു ടീച്ചറിന്റെ അത്യാവശ്യം നിഷേധിക്കാനാവാത്തതാണ്.അറിഞ്ഞവനെ അറിയിക്കാന് കഴിയുകയുള്ളൂ. ആചാര്യന്മാര് ആത്മജ്ഞാനികള് ആണെന്നു കണ്ടുപിടിചില്ലെന്കില് മട്ടലില് പിടിച്ചവന്റെ കാലില് പിടിച്ച പോലെ ആകും നമ്മുടെ സ്ഥിതി.നമ്മള് സ്വീകരിച്ച ആശയത്തിന്റെ അല്ലെങ്കില് ആചാര്യന്റെ പ്രാപ്തിയോളം മാത്രമേ നമ്മളിലേക്ക് അത് ട്രാന്സ്ഫര് ചെയ്യപ്പെടുക ഉള്ളു. academic knowledge ആണ് ചിലപ്പോള് സത്യത്തിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്നത്. “നമ്മള് സ്വയം അറിവായി തീരണം.” ഈ അഭിപ്രായം പോലും ഒരു academic knowledge ന്
ഉദാഹരണം അല്ലെ? സ്വയം അറിവായി തീരുന്നതില് ഒഴിവാക്കാന് പറ്റാത്ത ആവശ്യകതയാണ് ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധ്യം എന്കില് നമ്മുടെ ഒറ്റക്കുള്ള effort മൊത്തം വേസ്റ്റ് ആയി മാറില്ലേ?
@QUESTIONPAPER, അഭിനന്ദ് മുരളീധരന് , മറ്റു സുഹൃത്തുക്കളേ,
നിങ്ങളേവരുടെയും ശ്രദ്ധ ശ്രേയസ് ചര്ച്ചാവേദിയിലേക്ക് (ഫോറം) ക്ഷണിക്കുന്നു.
വേദങ്ങള് ഈശ്വരകൃതമോ മനുഷ്യകൃതമോ?
ഒറ്റയ്ക്ക് ഉള്ള എഫ്ഫോര്റ്റ് ഒരികളും വേസ്റ്റ് ആകില്ല. ഒരു ഗുരുവിനു അറിവ് നമ്മളിലേക്ക് inject ചെയ്തു വെക്കാന് ആകില്ലല്ലോ. അദ്ദേഹത്തിനു സൂചനകള് നല്കാന് അല്ലെ കഴിയു..ഭൌതിക ശാസ്ത്രത്തില് അദ്ദേഹത്തിന് നേരിട്ട് അറിവ് പകരാന് കഴിയും കാരണം ആ അറിവ് നമുക്ക് നേരിട്ട് ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെ മനസിലാക്കാന് സാദിക്കും. എന്നാല് അതീന്ദ്ര്യിയമായ ആത്മീയ ജ്ഞാനം എങ്ങനെ ഒരു ഗുരുവിനു പകരാന് കഴിയും. അവിടെ നമ്മള് അറിയേണ്ടത് നമ്മളെ തന്നെ. അപ്പോള് അത് നമ്മള്ക്ക് മാത്രമേ സാധിക്കൂ. ഗുരുവിനു ഒരു പരിധി വരെ മാത്രമേ സഹായിക്കാന് സാധിക്കൂ. വേദങ്ങളില് തെറ്റുണ്ടോ എന്ന് നമ്മള് സ്വയം യുക്തിയുടെ സഹായത്താല് കണ്ടെത്തെണ്ടാതാണ്. പിന്നെ അറിഞ്ഞവനെ അറിയിക്കാന് സാധിക്കു എങ്കില് പിന്നെ ഗുരുവിനെ അറിയിച്ചതാര്? അദ്ധേഹത്തിന്റെ ഗുരു എന്നാണെങ്കില് പിന്നെ അദ്ദേഹത്തെ അറിയിച്ചതാര്? അങ്ങനെ ആ ചോദ്യം നീളും. അപ്പോള് ഉത്തരം ഏതെങ്കിലും ഒരു വ്യക്തിയില് ചെന്ന് നില്കും. അപ്പോള് അധെഹതേ അറിയിച്ചതാര് എന്നാ ചോദ്യം വീണ്ടും അവശേഷിക്കും. അപ്പോള് യഥാര്ത്ഥ ഉത്തരം ഇതാണ്. അന്വേഷിച്ചവന് മാത്രമേ കണ്ടെത്താന് സാധിക്കു. അന്വേഷികാതവന് ഒരികളും അത് വെളിപെട്ടു കിട്ടില്ല. അപ്പോള് സ്വയം അന്വേഷികണം. അതാണ് മാര്ഗം.
@
“ഭൌതിക ശാസ്ത്രത്തില് അദ്ദേഹത്തിന് നേരിട്ട് അറിവ് പകരാന് കഴിയും കാരണം ആ അറിവ് നമുക്ക് നേരിട്ട് ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെ മനസിലാക്കാന് സാദിക്കും. എന്നാല് അതീന്ദ്ര്യിയമായ ആത്മീയ ജ്ഞാനം എങ്ങനെ ഒരു ഗുരുവിനു പകരാന് കഴിയും.”
സ്വാമി വിവേകാനന്ദന് എങ്ങനെയാണ് യുക്തിവാദത്തില് നിന്നും ഈശ്വര വിശ്വാസത്തിലേക്ക് എത്തിയത്? ശ്രീ രാമകൃഷ്ണ പരമഹംസര് എന്തോ ഒരു അനുഭവം [ i can not tell you what it is...i am helpless to tell about vivekananda`s experience but i believe that he got some experience from his guru.]
അനുഭവപ്പെടുത്തി.
“അതീന്ദ്ര്യിയമായ ആത്മീയ ജ്ഞാനം എങ്ങനെ ഒരു ഗുരുവിനു പകരാന് കഴിയും.” ഈ അതീന്ദ്ര്യിയമായ ആത്മീയ ജ്ഞാനം പകരാന് പറ്റാത്ത സംഗതി ആണെന്നുള്ളത് ഒരു മുന്വിധി ആയിക്കൂടെ?
ഗുരു കാലങ്ങള് അല്ലെങ്കില് ജന്മാന്തരങ്ങള് കൊണ്ടറിഞ്ഞ സത്യം ശിഷ്യനെ അറിയിക്കുക എന്നത് അത്രയും അപ്രായോഗികം ആണോ?
ഗുരു എന്നത് ഫിസിക്സ് ടീച്ചറിനെ പോലെ ഒരാള് എന്നല്ല ഞാന് ഉദ്ദേശിച്ചത്…അത് ഒരു ഉപമ മാത്രമായിരുന്നു. ഗുരു അറിഞ്ഞ അറിവ് ശിഷ്യനിലേക്ക് പകര്ന്നു നല്കുകയാണ്. അറിഞ്ഞവനല്ലാതെ ഒരു കാര്യവും അറിയിക്കാന് കഴിയില്ല.. സ്വയം അറിയുക എന്നത് ഒരു ലക്ഷ്യം ഇല്ലാത്ത യാത്ര ആയി മാറും…വഴിതെറ്റിപോകും.
അറിഞ്ഞ ആളിനോട് ചോദിക്കാതെ എങ്ങനെ അറിയും?
അല്ലാതെ എങ്ങനെ കണ്ടെത്തും?
ഓരോ വ്യക്തിക്കും അറിവ് മറ്റൊരു വ്യക്തിയില് നിന്ന് മാത്രമേ ലഭിക്കൂ എന്ന വാദം യുക്തിഹീനമാണ്. കാരണം ഒരു വ്യക്തിയുടെ അറിവിന്റെ ഉത്ഭവം അന്വേഷിക്കുമ്പോള് അത് മറ്റൊരു വ്യക്തിയില് ആണെന്ന് വരുമ്പോള് ആ അന്വേഷണം അനന്തമായി തുടരും. അത് ഒരു വ്യക്തിയില് ചെന്ന് അവസാനിച്ചേ മാതിയാകു. അപ്പോഴും ആ വ്യക്തിക്ക് അറിവ് എവിടെ നിന്ന് ലഭിച്ചു എന്നാ ചോദ്യം അവസനികുകയും അതിന്റെ ഉത്തരം കിട്ടാതെ മേലോട്ട് നോക്കി നില്ക്കാനേ നമ്മുക്ക് കഴിയുകയുള്ളൂ.
വേദന്തശാസ്ത്രപ്രകാരം ഈ പ്രപഞ്ചം ആത്യന്തിക സത്യമല്ല. ബ്രഹ്മം മാത്രമാണ് സത്യം. ആ ബ്രഹ്മമാകട്ടെ ആത്മാവാണ് താനും. അപ്പോള് ഗുരു എന്നത് ഈ പ്രപഞ്ചത്തില് കാണുന്ന ഒരു പ്രതിഭാസം മാത്രമാണ്. അത് നമ്മള് പുറമേയ്ക്ക് കാണുന്ന ഒന്നാണ്. അങ്ങനെ ഉള്ള ഗുരുവിനെ നമ്മുക്ക് ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെ മാത്രമേ അറിയാന് കഴിയുകയുള്ളൂ. ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെ ഉള്ള അറിവ് ആത്മജ്ഞാനതിലേക്ക് നയിക്കുകയില്ല. ആ അറിവ് മോക്ഷം നല്കുകയുമില്ല. വിവേകാനന്ദ സ്വാമികള്ക്ക് രാമകൃഷ്ണപരമഹംസര് സ്പര്ശനത്തിലൂടെ ആത്മജ്ഞാനം നല്കി എന്നത് യുക്തിസഹമല്ല. ആ സമയത്ത് വിവേകാനന്ദ സ്വാമികള്ക്ക് ആത്മജ്ഞാനം ഉണ്ടായിരിക്കും. പക്ഷെ അത് ശ്രീരാമകൃഷ്ണന്റെ സ്പര്ശനം കൊണ്ട് ഉണ്ടായതല്ല. ഗുരു ജന്മാന്തരങ്ങള് കൊണ്ട് അറിവ് നേടി എന്നത് യുക്തിക്ക് നിരകാത്തതും അദ്വൈതത്തിനു വിപരീതവും ആണ്. ഇവിടെ പല ആത്മാക്കള് ഇല്ല. ആത്മാവ് ഏകവും അദ്വിതീയവും ആണ്. പലതുമുണ്ട് എന്നത് വെറും തോന്നല് മാത്രമാണ്. അതുകൊണ്ട് പുനര്ജ്ജന്മം എന്നത് മിഥ്യാധാരണ ആണ്. ഗുരുവിനെ സ്വയം അന്വേഷിക്കാനുള്ള പ്രേരകശക്തിയാകാന് മാത്രമേ സാധിക്കൂ. അന്വേഷിക്കേണ്ടത് അവനവന് തന്നെ. അല്ലാതെ വേറെ മാര്ഗം ഇല്ല. സ്വയം അറിയുക എന്നത് ലക്ഷ്യമില്ലാത്ത യാത്ര അല്ല. നമ്മള് സ്വയം അന്വേഷിക്കാതെ മറ്റുളവര് നമുക്ക് വേണ്ടി അന്വേഷികുന്നതാണ് ലക്ഷ്യമില്ലാത്ത യാത്ര.
“ഈ അതീന്ദ്ര്യിയമായ ആത്മീയ ജ്ഞാനം പകരാന് പറ്റാത്ത സംഗതി ആണെന്നുള്ളത് ഒരു മുന്വിധി ആയിക്കൂടെ?”
കണ്ണിലൂടെ കേള്ക്കാന് പറ്റില്ല എന്ന് പറയുന്നതോ, ചെവിയിലൂടെ കാണാന് സാധികില്ല എന്ന് പറയുന്നതോ മുന്വിധി ആണോ?
കണ്ണിലൂടെ എപ്രകാരം കേള്ക്കാന് സാധിക്കില്ലയോ, ചെവിയിലൂടെ എപ്രകാരം കാണാന് സാധിക്കില്ലയോ അതേപ്രകാരം തന്നെ ആത്മാവിനെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെ അറിയാന് സാധ്യമല്ല. ഗുരുവിനു ആത്മജ്ഞാനം പകര്ന്നു തരാന് കഴിയുമെന്ന വാദം തെറ്റാണു. കാരണം ഗുരുവും ശിഷ്യനും തമ്മില് ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെ അല്ലാതെ ഉള്ള ആശയവിനിമയം സാധ്യമാണോ? അല്ല എന്നാണ് ഉത്തരമെങ്കില് പിന്നെ എങ്ങനെ ആത്മാവിനെ ഗുരുവിനു കാണിച്ചു തരാന് സാധിക്കും? ആത്മാവിനെ കണ്ടെത്താന് ശിഷ്യനെ പ്രേരിപ്പികുകയും, ദൃശ്യ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ നശ്വരതയെ ചൂണ്ടികാണിക്കാനും അല്ലാതെ ഗുരുവിനു വേറെ എന്ത് ചെയാന് സാധിക്കും. ഒന്നും സാധിക്കില്ല. ആത്മജ്ഞാനം എന്നാല് അവനവനെ പറ്റിയുള്ള ജ്ഞാനം. അത് മറ്റുള്ളവരില് നിന്ന് ലഭ്യമല്ല.
@ അഭിനന്ദ്
“പുനര്ജ്ജന്മം എന്നത് മിഥ്യാധാരണ ആണ്”… ഭഗവദ് ഗീത യില് ശ്രീ കൃഷ്ണന് പറയുന്ന ജന്മങ്ങള് ഇല്ലാത്തതാണ് എന്നാണോ പറയുന്നത്? നിങ്ങളുടെ ബ്ലോഗില് ഗീതാ interpretation എന്നൊരു ടൈറ്റില് കണ്ടു. can you correlate gita with your no rebirth ideology?
The no rebirth ideology is not mine. It is the declaration of the Vedas. It is clearly said that Truth is One without a Second. If truth is one, then how is it possible that the Atman will take birth and rebirth. It is not the Atman which take birth. It is the body which take birth, die and will be reborn.
ഗീത മനസ്സിരുത്തി പഠിച്ചാല് ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാകും. ഗീതയില് ശ്രീ കൃഷ്ണന് രണ്ടു തലങ്ങളില് നിന്ന് കൊണ്ട് സംസാരികുന്നുണ്ട്. ഒന്ന് ബ്രഹ്മത്തിന്റെ തലത്തില് നിന്ന് കൊണ്ടും, മറ്റൊന്ന് മായയുടെ ശക്തിയാല് മോഹിതനായി നില്ക്കുന്ന അര്ജുനന്റെ തലത്തില് നിന്ന് കൊണ്ട്. “ആത്മാവ് ജനിച്ചു മരിക്കും എന്നാണ് നീ കരുതുന്നതെങ്കില് പോലും ദുഖിക്കാന് നിനക്ക് അവകാശം ഇല്ല അര്ജുനാ” എന്ന് കൃഷ്ണന് പറയുമ്പോള് ആത്മാവ് കാണിച്ചു മരിക്കും എന്ന് സമ്മധികുകയല്ല, മറിച്ചു, ഒരു വാദത്തിനു വേണ്ടി അര്ജുനന്റെ വിശ്വാസത്തെ അംഗീകരിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയുന്നത്. “നൂലില് മണികള് എന്നാ പോലെ എല്ലാം എന്നില് കൊര്ക്കപെട്ടിരികുന്നു”എന്ന് കൃഷ്ണന് പറയുമ്പോള് ആത്മാവ് ഏകനാണെന്നും പലതെന്നു തോന്നിക്കുന്ന ജഡങ്ങള് ആത്മാവില് സ്ഥിതിചെയുന്നു എന്നും മനസിലാകണം. ഇവിടെ പല ആത്മാക്കള് ഇല്ല. ആത്മാവ് ജഡത്തില് അല്ല, ജഡം ആത്മാവില് ആണ് സ്ഥിതി ചെയുന്നത്. “ഞാന് അവയില് അല്ല, അവ എന്നില് ആണ് സ്ഥിതി ചെയുനത്” എന്ന് കൃഷ്ണന് പറയുന്നു. പല ആത്മാക്കള് ഇല്ലെങ്ങില് പിന്നെ എന്താണ് പുനര്ജ്ജന്മം? എനിക്കൊരു ആത്മാവും വേറെ ഒരാള്ക്ക് ഒരു ആത്മാവും, ഞാന് മരികുമ്പോള് എന്റെ ആത്മാവ് വേറെ ശരീരം സ്വീകരികുകയും ചെയുന്നതാണല്ലോ പുനര്ജന്മ സിന്ധന്തം. ഇത് വേദ സമ്മതം അല്ല. കൂടുതല് അറിയാന് എന്റെ ബ്ലോഗ് വായിക്കു. ഞാന് വിശദമായി എഴുതിയിടുണ്ട്. ഗീതയുടെ ആദ്യ അദ്ധ്യായം വളരെ പ്രാധാന്യം അറിഹികുന്നതാണ്. എനാല് പലരും അതിനെ വേണ്ട പ്രധാന്ന്യം നല്കി കാണുനില്ല. ആദ്യ അദ്ധ്യായം മനസിലാകിയെങ്ങിലെ പിനീടുള്ള അദ്ധ്യായങ്ങള് മനസിലാക്. സങ്കരഭാശ്യത്തില് പോലും ആദ്യ അദ്ധ്യായത്തിനു പ്രാധാന്യം നല്കിയിട്ടില്ല.
ഇവിടെ വന് തീപിടിച്ച ചര്ച്ച നടക്കുന്നുണ്ടല്ലേ? ഞാനും കൂടാം …..
തീപ്പെട്ടിക്കു സ്വാഗതം. ഒരു തീപ്പൊരി dialog താങ്കളില് നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
@ശ്രീ
ഇത്രയും വായിച്ചറിഞ്ഞ വ്യക്തിയായ താങ്കള്ക്ക് എന്തെങ്കിലും ആത്മീയാനുഭവം ഉണ്ടോ?….. ഉണ്ടെങ്കില് നല്ലത്….
ഇല്ലെങ്കില് എന്തിനാ ജനങ്ങളെ കെട്ടിയിട്ടു അടിക്കുന്നത്? ഒരു ചന്ദനത്തിരിയുടെ വെളിച്ചമെന്കിലും നിങ്ങളുടെ അനുഭവത്തില് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?….അനുഭവം ഇല്ലെങ്കില് എന്ത് സന്ദേശമാണ് ലോകത്തിനു നല്കാന് താങ്കളുടെ കയ്യിലുള്ളത്?
@ ശ്രീ
@ “…..ഓരോന്നിനെയും വിലയിരുത്തി “നേതി നേതി” (ഇതല്ല, ഇതല്ല) എന്ന് കണ്ടു അവസാനം ചെന്നെത്തുന്ന വസ്തു ഏതാണോ……”
ആത്മീയം …. ആത്മാവിനെ സംബന്ധിച്ചത് അല്ലെ?
നേതി നേതി ….ഇതല്ല ഇതല്ല എന്ന് തള്ളിക്കളഞ്ഞാല് നമ്മുടെ കര്മം പോകുമോ ?നമ്മുടെ തോന്ന്യാസം തീരുമോ ?
@ ശ്രീ
@ ” ….ശാന്തിയും സന്തോഷവും ഉണ്ടാകുന്നതു മനസ്സില് അല്ലേ? അപ്പോള് മനസ്സിനെ പരിശീലിപ്പിച്ചാല് എപ്പോഴും ശാന്തിയും സമാധാനവും ഉണ്ടാവുമല്ലോ….”
ആഹാരവും മനസ്സില് കഴിച്ചാല് മതിയല്ലോ ? അല്ലെ?
@ അഭിനന്ദ് മുരളീധരന്
@ “….ഒരു ആഗ്രഹം ജനിക്കുകയും ആ ആഗ്രഹം സഫലമാക്കാന് മനുഷ്യന് ഭൌതിക വസ്തുവിന്റെ പിന്നാലെ പായുകയും ചെയ്തപ്പോള്, അവന് അതിനെ സ്വന്തമാക്കിയപ്പോള് അവന്റെ ആഗ്രഹം സഫലം ആയി, അഥവാ ആഗ്രഹം നിലനില്കാതെ ആയി. അപ്പോള് അവന്റെ മനസ്സ് അടങ്ങി. അതുമൂലം അവനവനിലെ സ്വരൂപമായ ശാന്തിയെ അവന് അനുഭവത്തില് …..”
psychiatrist നെ കാണിക്കുന്നത് നല്ലത് ……..
@ അഭിനന്ദ് മുരളീധരന്
@ ” കേലവം പുസ്തകങ്ങള് വായിച്ചതുകൊണ്ട് ആത്മജ്ഞാനം ഉണ്ടാകില്ല…”
:- എന്താണ് ആത്മജ്ഞാനം ? സാക്ഷാത്കാരം എന്ന് പറഞ്ഞാല് എന്താണ് ?
@ ” അവനവനെ പറ്റിയുള്ള ജ്ഞാനം നമുക്ക് മറ്റൊരിടത്തുനിന്നും കിട്ടില്ല…”
:- അത് ശരിയാണ് ….പക്ഷെ എവിടുന്നെങ്കിലും അവനവനെ പറ്റിയുള്ള ജ്ഞാനം കിട്ടുമെങ്കില് അത് എടുക്കാന് തയ്യാറാകുമോ?……
@ “….നമ്മള് സ്വയം അറിവായി തീരണം…..”
:- സ്വയം അറിവായ് തീരണം എന്ന് പറഞ്ഞാല്…നിങ്ങള് അറിയാതെ എന്തെങ്കിലും നിങ്ങളില് നടക്കുന്നുണ്ടോ? ഒരു നാരങ്ങ തിന്നുമ്പോള് അറിയുന്ന രുചിയെ ആണോ അറിവെന്നു പറയുന്നത് ?
ഞാന് എന്തിനിവിടെ വന്നു ? എങ്ങനെ ജീവിക്കണം ? എന്തായി തീരണം എന്നൊരു ഭാഗമുണ്ട്. തന്റെ ജീവന് അണു മുതല് എന്തിലെല്ലാം പ്രവര്ത്തിച്ചു [ സസ്യ ജന്തു ജാലങ്ങളായി ] പരിണമിച്ചു മനുഷ്യനായി തീര്ന്നിരിക്കുന്നു എന്നറിയുന്ന വിശേഷ ജ്ഞാനം ഉണ്ട് …അതാണ് അറിവ് .
@ അഭിനന്ദ് മുരളീധരന്
@ “…ഗുരുവിനു ഒരു പരിധി വരെ മാത്രമേ സഹായിക്കാന് സാധിക്കൂ…”
:- ഗുരു എന്ന് പറയുന്നത് എന്താണ് ?
ഗുരുര് ബ്രഹ്മാ ഗുരുര് വിഷ്ണു
ഗുരുര് ദേവോ മഹേശ്വര
ഗുരു സാക്ഷാല് പരബ്രഹ്മ .
തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരവേ നമ
എന്ന് പറഞ്ഞാല് എന്താണ്?
“ന വേദയജ്ഞാധ്യയനൈര്ന ദാനൈര്
ന ച ക്രിയാഭിര്ന തപോഭിരുഗ്രൈ:
ഏവംരൂപ: ശക്യ അഹം നൃലോകേ
ദ്രഷ്ടം ത്വദന്യേന കുരുപ്രവീര.. ”
ശ്രീ കൃഷ്ണന് തന്റെ വിശ്വ രൂപമായ ആത്മ സ്വരൂപത്തെ അര്ജുനന് കാണിച്ചു കൊടുത്തിട്ട് പറയുകയാണ് …
“വേദ യജ്ഞ അധ്യയനം കൊണ്ടോ ദാനം കൊണ്ടോ ഉഗ്രതപസ്സു കൊണ്ടോ നിനക്കിത് കിട്ടില്ല. ”
പിന്നെ എന്തുകൊണ്ട് കിട്ടും…?
പ്രിയ തീപ്പെട്ടി,
ധാരാളം ചോദ്യങ്ങള്, കണ്ടു. ഇന്റര്നെറ്റ് വഴി ഇതിനൊക്കെ കൃത്യമായി ഉത്തരം പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിത്തരാനുള്ള കഴിവില്ല. അതിനാല് അറിവുള്ളവരെ നേരിട്ടുകണ്ട് ഉത്തരങ്ങള് തേടണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു. അതല്ല താങ്കള്ക്കു കൂടുതല് അറിയുമെങ്കില്, ദയവായി എഴുതുക, എല്ലാവരും വായിക്കട്ടെ. നന്ദി.
എനിക്ക് ചന്ദനത്തിരിയുടെ വെളിച്ചവുമില്ല, അതിനാല് ചന്ദനത്തിരിയുടെ പുകയുമില്ല. യാതൊരു സന്ദേശവും ലോകത്തിനു നല്കാനുമില്ല. സന്ദേശം നല്കാന് ഞാന് ആരാ തീപ്പെട്ടി? ലോകത്ത് ജീവിച്ചിരുന്ന വളരെയേറെ ദര്ശനികന്മാര് നല്കിയ സന്ദേശങ്ങള് ഇപ്പോഴും നിലനില്ക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. അത്രയും തന്നെ പോരെ നമുക്ക്? അതുതന്നെ ധാരാളമുണ്ട് നമുക്ക് മനനം ചെയ്യാന്.
എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടൊരു പുസ്തകമാണ് ശ്രീ നൊച്ചൂര് വെങ്കടരാമന് എഴുതിയ ആത്മസാക്ഷാത്കാരം (ഭഗവാന് ശ്രീ രമണമഹര്ഷിയുടെ ജീവിതവും ഉപദേശങ്ങളും – ജീവചരിത്രം) എന്ന ഗ്രന്ഥം. നന്ദി.
@ തീപെട്ടി
“psychiatrist നെ കാണിക്കുന്നത് നല്ലത് ……..”
@ തീപെട്ടി
നല്ല ചോദ്യം. ഉത്തരം ഗീതയില് തന്നെ ഉണ്ടല്ലോ. ഒരു കര്മം കൊണ്ടും ആത്മജ്ഞാനം ലഭികുകയില്ല. കര്മ്മങ്ങള് എല്ലാം ബാഹ്യമായ പ്രവൃത്തികള് ആണ്. അന്തകരനത്തിന്റെ ശുദ്ധിയിലൂടെ, മനസിനെ ഏകാഗ്രമാക്കി, നിശ്ചലമാക്കിയാല് മാത്രമേ ആ വിശ്വരൂപത്തെ ദര്ശിക്കാന് സാധിക്കു. ഇതില് രോഷാകുലാനാകാന് ഒന്നും ഇല്ല. അന്തകരനത്തെ ശുദ്ധമാക്കൂ, മനസിനെ എകാഗ്രമാക്കൂ, എന്നിട്ട് സ്വയം ബോധ്യപെടു, ശേരിയോ തെറ്റോ എന്ന്. അല്ലാത്ത പക്ഷം നമ്മള് എങ്ങനെ ഇതിനെ വിമര്ശിക്കും?
@തീപ്പെട്ടി:
വിശ്വരൂപദര്ശനയോഗം (11) അദ്ധ്യായത്തിലെ ഈ ശ്ലോകത്തിനു ശേഷം തന്നെ അതിനുള്ള ഉത്തരവും ഉണ്ടല്ലോ തീപ്പെട്ടീ. നമ്മള് ചോദ്യം പഠിച്ചിട്ടു മറ്റുള്ളവരെ ചോദ്യം ചെയ്യാന് മാത്രം ശ്രമിക്കുമ്പോള്, യഥാര്ത്ഥത്തില് അറിയേണ്ടതായ ഉത്തരങ്ങളെ വിട്ടുപോകുന്നുവെന്നു തോന്നുന്നു. നോക്കൂ…
പ്രിയപ്പെട്ട തീപെട്ടീ,
താങ്കള് ഒരു Zen story കേട്ടിടുണ്ടോ?
A university professor went to visit a famous Zen master. While the master quietly served tea, the professor talked about Zen. The master poured the visitor’s cup to the brim, and then kept pouring. The professor watched the overflowing cup until he could no longer restrain himself. “It’s overfull! No more will go in!” the professor blurted. “You are like this cup,” the master replied, “How can I show you Zen unless you first empty your cup.”
താങ്കളുടെ ചോദ്യങ്ങള് കേള്ക്കുമ്പോള് എനിക്ക് ഈ കഥയാണ് ഓര്മ്മ വരുന്നത്. താങ്കള് വളരെ വാശിയോടു കൂടി എന്തൊക്കെയോ ചോദിച്, മറ്റുള്ളവരെ തോല്പിച്ച് സ്വയം ആത്മസംതൃപ്തി അണയാന് ഉള്ള വ്യഗ്രതയിലാണോ, അതോ ഉത്തരം അറിയാന് വേണ്ടി ഉള്ള ചോദ്യങ്ങള് ആണോ.
@ അഭിനന്ദ്
ഇതൊരു ചര്ച്ചയാണെന്നാണ് ഞാന് കരുതുന്നത്. എന്റെ ചോദ്യങ്ങള് ഉത്തരം അറിയാന്വേണ്ടി തന്നെയാണ്. നിങ്ങളുടെ കയ്യിലുള്ള അറിവ് പങ്കുവയ്ക്കു. അല്ലാതെ ചോദ്യകര്ത്താവിന്റെ ഉദ്ദേശശുദ്ധിയെ സംശയിക്കല്ലേ? എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ചോദ്യങ്ങള്ക്ക് ഉത്തരം പറയേണ്ടിവരുമ്പോഴാണ് ഞാന് അന്നുവരെ അറിഞ്ഞുവച്ചിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളില് എനിക്കുള്ള അറിവില്ലായ്മ വെളിപ്പെട്ടുവരുന്നത്. അല്ലെങ്കില് എന്റേതായ ലോകത്ത് എന്റേതായ മുന്വിധികളില് തളച്ചിടപ്പെട്ട കുറെ ചിന്തകള് മാത്രം, അതിനെകുറിച്ച് അഹങ്കരിച്ചു ഞാന് മുന്നോട്ടു പോയേക്കും, അത്രതന്നെ.
ഞാന് വിഷയത്തിനു പുറത്തു സംസാരിക്കുന്നില്ല എന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം. ഞാന് വീണ്ടും ആവര്ത്തിക്കുന്നു ഇതൊരു ചര്ച്ചയാണ്. എന്റെ ചോദ്യങ്ങളെ എങ്ങനെ യുക്തിപരമായി നേരിട്ട് എനിക്ക് നല്കേണ്ട ഉത്തരം നല്കാം എന്നു നോക്കു, അല്ലാതെ ഞാന് എങ്ങനെ നിങ്ങള് അറിഞ്ഞുവച്ചിരിക്കുന്നത് അറിയും? നിങ്ങള് ഒരു സത്യാന്വേഷി ആണെന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം. അല്ലാതെ എന്റെ മുന്വിധികള് നിങ്ങളിലും നിങ്ങളുടെ മുന്വിധികള് എന്നിലും അടിച്ചേല്പ്പിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. ജ്ഞാനസമ്പാദനം ഒരു തുടര് പ്രക്രിയ ആണ്. ഇതൊരു യുക്തിപരമായ അല്ലെങ്കില് ബുദ്ധിപരമായ ജ്ഞാന സമ്പാദനം ആണെങ്കിലും.
എന്റെ നേര്ക്കുള്ള ചോദ്യശരങ്ങള്ക്ക് ഞാന് അറിഞ്ഞുവച്ചിരിക്കുന്ന ആശയംകൊണ്ട് ഉത്തരം നല്കാന് സാധിക്കുന്നില്ല എങ്കില് എന്റെ അപൂര്ണമായ അറിവിനെയാണ് അത് ധ്വനിപ്പിക്കുന്നത്. അല്ലാതെ ഞാന് അറിഞ്ഞു വച്ചിരിക്കുന്നിടത്തോളം എല്ലാം ആയി എന്ന് കരുതുകയാണെങ്കില് ഞാന് ഒരു സത്യാന്വേഷി അല്ലാതായി മാറുന്നു. ഈ ലൈവ് ഡിസ്കഷന് നല്ലൊരു ലക്ഷ്യത്തിലെത്തിച്ചേരട്ടെ.
@തീപ്പെട്ടി:
സത്യന്വേഷിയായ താങ്കള് തീര്ച്ചയായും യോഗവാസിഷ്ഠം വായിച്ചു കാണുമല്ലോ. താങ്കളുടെ എല്ലാ ചോദ്യങ്ങളും അതിനു തക്കതായ ഉത്തരങ്ങളും എല്ലാം അതിലുണ്ട് എന്ന് ഞാന് കരുതുന്നു. സ്വാമി ജ്ഞാനാനന്ദസരസ്വതി രചിച്ച ലഘുയോഗവാസിഷ്ഠസംഗ്രഹം എന്നൊരു ഗ്രന്ഥമുണ്ട്, അതില്നിന്നും കുറേശ്ശെ ഭാഗങ്ങള് ശ്രേയസ്സില് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇനിയും പകുതിയോളം ചെയ്യാനുമുണ്ട്. ഓണ്ലൈന് വായനയ്ക്ക് അത് സഹായിക്കും.
@ ശ്രീ
@ ” സത്യന്വേഷിയായ താങ്കള് തീര്ച്ചയായും യോഗവാസിഷ്ഠം വായിച്ചു കാണുമല്ലോ. താങ്കളുടെ എല്ലാ ചോദ്യങ്ങളും അതിനു തക്കതായ ഉത്തരങ്ങളും എല്ലാം അതിലുണ്ട് എന്ന് ഞാന് കരുതുന്നു. സ്വാമി ജ്ഞാനാനന്ദസരസ്വതി രചിച്ച ലഘുയോഗവാസിഷ്ഠസംഗ്രഹം എന്നൊരു ഗ്രന്ഥമുണ്ട്, അതില്നിന്നും കുറേശ്ശെ ഭാഗങ്ങള് ശ്രേയസ്സില് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇനിയും പകുതിയോളം ചെയ്യാനുമുണ്ട്. ഓണ്ലൈന് വായനയ്ക്ക് അത് സഹായിക്കും.”
പ്രിയപ്പെട്ട ശ്രീ നീന്തല് അറിയുമോ?
ഇല്ലെങ്കില് മഹാന്മാര് എഴുതിയ നീന്തല് ചരിത്രം പഠിക്കണം…അങ്ങനെ കുറെ മഹാന്മാര് എഴുതിയ വ്യാഖ്യാനങ്ങള് വായിച്ചു വിശകലനം ചെയ്തു….. ബ്ലോഗ്ഗില് കൂടെ മറ്റുള്ളവരോടും വായിക്കാന് പറയണം. എന്നിട്ട് അവസാനമേ വെള്ളത്തില് ഇറങ്ങാവൂ,,,
ഇല്ലെങ്കില് മുങ്ങിച്ചതുപോകും…ജനങ്ങളെല്ലാം വായിച്ചു നീന്തട്ടെ…..
@ അഭിനന്ദ് മുരളീധരന്
@ ” ഉത്തരം ഗീതയില് തന്നെ ഉണ്ടല്ലോ. ഒരു കര്മം കൊണ്ടും ആത്മജ്ഞാനം ലഭികുകയില്ല…”
ഒരു കര്മം കൊണ്ടും ആത്മജ്ഞാനം ലഭിക്കുകയില്ല എന്നല്ല ശ്രീകൃഷ്ണ പരമാത്മാവ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
“വേദ യജ്ഞ അധ്യയനം കൊണ്ടോ ദാനം കൊണ്ടോ ഉഗ്രതപസ്സു കൊണ്ടോ നിനക്കിത് കിട്ടില്ല. ”
എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്
“മന്മനാ ഭവ മദ്ഭക്തോ മദ്യാജീ മാം നമസ്കുരു
മാമേവൈഷ്യസി സത്യം തേ പ്രതിജാനേ പ്രിയോfസി മേ”
“ യത്കരോഷി യദശ്നാസി യജ്ജുഹോഷി ദദാസി യത്
യത്തപസ്യസി കൌന്തേയ തത്കുരുഷ്വ മദര്പ്പണം.”
ഒരു കര്മം കൊണ്ടും ആത്മജ്ഞാനം കിട്ടില്ല എന്നല്ല,
നീ എന്ത് ചെയ്യുമ്പോഴും എന്നില് അര്പ്പിച്ച് ചെയ്യ് എന്നാണു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
ഭക്തിയോടു കൂടി കര്മം ചെയ്തു ജ്ഞാനം വശഗതമാക്കുന്ന വിദ്യ….അതാണ് ബ്രഹ്മവിദ്യ. ഭക്തിയും അര്പ്പണവും ആരിലേക്ക് എന്നതാണ് ചോദ്യം?
അത് പോലെത്തന്നെ ഗീതയില് നിന്നുള്ള ഭഗവാന്റെ വാക്ക് ആണ്
“ബഹുനി മേ വ്യതീതാനി ജന്മാനി തവ ചാര്ജുന
താന്യഹം വേദ സര്വ്വാണി ന ത്വം വേത്ഥ പരന്തപ”
ഇത്രയും വ്യക്തമായി ജന്മങ്ങള് ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഗീത വായിച്ചിട്ട് പുനര്ജന്മത്തില് വിശ്വസിക്കുന്നില്ല എന്ന് പറയുന്ന നിങ്ങളോട് ഞാന് എന്ത് പറയാനാണ്…!!!!
ഒരു സംശയം ചോദിച്ചോട്ടെ? ശ്രീ കൃഷ്ണന് എന്ന് പേരായ ഒരു മഹാത്മാവ് ജനിചിരുന്നോ? ജീവിച്ചിരുന്നോ?അമ്പേറ്റു ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നോ?
ഇതിനെ കുറിച്ച് താങ്കളുടെ അഭിപ്രായം എന്താണ്?
@ “കര്മ്മങ്ങള് എല്ലാം ബാഹ്യമായ പ്രവൃത്തികള് ആണ്.”
അപ്പോള് അവനവന് അറിയാതെ ആണോ പ്രവര്ത്തിക്കുന്നത്? അപ്പോള് ചിന്ത കര്മത്തില് പെടുമോ?
@ “ഇതില് രോഷാകുലാനാകാന് ഒന്നും ഇല്ല. അന്തകരനത്തെ ശുദ്ധമാക്കൂ,”
ഞാന് രോഷാകുലനായിട്ടില്ല …ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ യുക്തിയെ ബോധ്യപ്പെടുത്താന് കഴിയാത്ത, വാക്കുകള് കൊണ്ടുള്ള കളികള് തുറന്നു കാട്ടാനുള്ള ചോദ്യങ്ങളായിരുന്നു അത്.
അന്തകരണത്തെ എങ്ങനെ ശുദ്ധമാക്കും? ഏത് വെള്ളത്തില് കുളിക്കും?
@ “മനസിനെ എകാഗ്രമാക്കൂ,”
ഏതു കുറ്റിയില് കേട്ടും?
@ “എന്നിട്ട് സ്വയം ബോധ്യപെടു”
എന്താണ് ഈ സ്വയം ബോധ്യപ്പെടെണ്ടത്?
തീപ്പെട്ടി പറഞ്ഞു:
പ്രിയപ്പെട്ട തീപ്പെട്ടി, വിലപ്പെട്ട ഉപദേശത്തിനു വളരെ നന്ദി. പലരും വായു വലിച്ചു തലയില് കയറ്റി വര്ണ്ണപ്രകാശമൊക്കെകണ്ട് പാതി വഴിയില് രമിക്കുമ്പോള് വെള്ളത്തില് നീന്താനും അക്കരെയെത്താന് ശ്രമിക്കാനും ആരെങ്കിലുമൊക്കെ വേണ്ടേ, അത്രമാത്രമേ ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുള്ളൂ. പക്ഷേ ഇനിയൊരിക്കല് തീപ്പെട്ടി വെള്ളത്തില് വീണാല് അതിനുശേഷവും കത്തി പ്രകാശം കാണുമോ എന്നത് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണെന്നു തോന്നുന്നു.
മേരി അജ്നബീ മഹാന്!
കര്മ്മം കൊണ്ടല്ല ആത്മജ്ഞാനം ലഭിക്കുന്നത്. മറിച്ചു, കര്മ്മഫലത്യാഗം കൊണ്ടാണ്. കര്മ്മത്തിനു അതിന്റേതായ ഗുണമോ ദോഷമോ ഇല്ല. അത് ഏതു ഭാവത്തില് ചെയ്യുന്നു എന്നതനുസരിച്ചാണ് ആത്മജ്ഞാനം ലഭിക്കുക. ഗീതയുടെ ഒന്നോ രണ്ടോ ശ്ലോകം വായിച്ചിട്ട് ഓരോന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല. മുഴുവന് വായിക്കൂ. എന്നിട്ട് മനസ്സിലാക്കൂ. പിന്നെ ഓരോ വാക്കിന്റെയും അര്ഥം വിവരിച്ചു മനസിലാക്കിത്തരാന് ഒന്നും ആര്ക്കും നേരമില്ല. എന്താണ് സ്വയം ബോധ്യപ്പെടല്, എന്താണ് മനസ്സ്, എന്താണ് ഏകാഗ്രത, ഇങ്ങനെ ഓരോ നിസാരവാക്കുകളും വിസ്തരിക്കാനൊന്നും വയ്യ. ദയവുചെയ്തു മലയാളഭാഷ പഠിക്കൂ. പുനര്ജന്മത്തെ പറ്റിയാണോ ഗീത പറയുന്നതെന്ന് സ്വയം മനസിലാക്കൂ. ഗീത ഉപനിഷത്സാരം ആണ്. ഉപനിഷദ് ബ്രഹ്മത്തെപ്പറ്റി പറയുന്നു. ബ്രഹ്മം സത്യം ജഗത് മിഥ്യ എന്ന് ആചാര്യസ്വാമികള് പറയുന്നു. അപ്പോള് മിഥ്യ ആയ ജഗത്തിലെ ജനനമരണങ്ങള് സത്യം ആണ് എന്ന് ധരിച്ചാല് ഒന്നും ചെയാന് ഇല്ല. ജനനവും മരണവും ജഡത്തിനാണ്, ആത്മാവിനല്ല. ആത്മാവ് ഏകം ആണ്. കൃഷ്ണന് പറയുന്നത് മായയുടെ വലയില് അകപെട്ട അര്ജുനനോടാണ്. അര്ജുനന് അനുഭവപെടുന്ന ‘ഞാന്’, ‘നീ’ എന്നതൊക്കെ ഉണ്ടായി മറയുന്നതാണ് എന്നാണു കൃഷ്ണന് പറയുന്നത്. സത്യത്തില് ബോധം മാത്രമേ ഇവിടെ ഉള്ളു. അര്ജുനന്റെ തലത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു കൃഷ്ണന് പറയുന്നത് അര്ജുനന്റെ വാദത്തെ അംഗീകരിക്കാന് അല്ല. അര്ജുനനെ അവിടെ നിന്നും ഉയര്ത്താന് ആണ്. അര്ജുനന് ഇവിടെ പലത് ഉള്ളതായി അനുഭവപെടുന്നു. ആ പലതു ഇവിടെ ഇല്ലെന്നു കൃഷ്ണന് അര്ജുനനെ ബോധ്യപെടുത്തണം. അതിനു വേണ്ടി കൃഷ്ണന് പറയുന്നു, ഈ പലതു എല്ലാം ഉണ്ടായി മറയുന്നതാണ്. ഞാനും നീയും എല്ലാം ഇവിടെ മുന്പും ഉണ്ടായിരുന്നു. കാരണം ഞാനും നീയും എല്ലാം ഒന്നാണ്. ബോധം ആണ്. നീ കരുതുന്നത് പോലെ നമ്മള് പലതല്ല. നമ്മുടെ സ്വരൂപം ബോധം ആണ്. ഇത് അര്ജുനനെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കുന്നത്തിന്റെ ആദ്യ പടി ആയിട്ടാണ് കൃഷ്ണന് പറയുന്നത് അനേക ജന്മങ്ങള് നമ്മള് എടുത്തിട്ടുണ്ട് എന്ന്. കാരണം നമ്മള് ബോധം അഥവാ ബ്രഹ്മം ആണ്. ആ ബ്രഹ്മത്തില് അനേക ജഡങ്ങള് ജന്മം എടുക്കും. അത്രയേ പറയുന്നുള്ളൂ.
കര്മ്മത്തെയും അകര്മ്മത്തെയും പറ്റി ഗീത വിശദമായിത്തന്നെ പറയുനുണ്ട്. കര്മ്മത്തിലൂടെ അല്ല ആത്മജ്ഞാനം ഉണ്ടാകുന്നത്. അങ്ങനെ ആയിരുന്നെങ്കില് എല്ലാവര്ക്കും ആ കര്മ്മം അങ്ങ് ചെയ്താല് മതിയായിരുന്നു. അന്തകരണ ശുദ്ധിയിലൂടെ ഒന്നിനോടും സംഗം ഇല്ലാതെ ആകണം. അതിനു കര്മ്മഫലം ത്യജിക്കണം. ഏതെങ്കിലും വെള്ളത്തില് കുളിച്ചാല് പോരാ. ദയവായി ഇത്തരം വിഡ്ഢിത്തങ്ങള് പറയാതെ ഇരിക്കൂ. മനസ്സിനെ എകാഗ്രമാക്കേണ്ടത് ഏതെങ്കിലും കുറ്റിയില് കെട്ടിയിട്ടല്ല. ചിന്തകള് അടക്കി ആണ്. അത് എപ്പോഴെങ്കിലും ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്കിയിടുണ്ടോ. വാചകം അടിച്ചിട്ട് കാര്യം ഇല്ല. മനസിലെ ചിന്തകളെ ഒന്ന് ഇല്ലാതെ ആക്കാന് ഒരു നിമിഷം എങ്കിലും സാധിച്ചോ? ഇല്ലെങ്കില് പിന്നെ എത്ര കസര്ത്ത് കാട്ടിയിട്ടും കാര്യം ഇല്ല.
സാധരനകാരന്റെ യുക്തിയെ ബോധ്യപെടുത്താന് കഴിയുന്നതാണോ, theory of relativity പോലുളള മോഡേണ് physics-ന്റെ കണ്ടെത്തലുകള്? അപ്പോള് അതെല്ലാം തെറ്റാണോ? സാധാരണക്കാരന് മനസിലാകാന് ബുദ്ധിമുട്ടില്ലാത്തതാണ് ഗീത പറയുന്നതെങ്കില് പിന്നെ എല്ലാവരും മോക്ഷം ലഭിച്ചേനെ. എന്നാല് ഗീത പറയുന്നത്, ആയിരത്തില് ഒരുവനെ അന്വേഷിക്കൂ, അതില് ഒരുത്തനെ കണ്ടെത്തൂ എന്നാണു. അതുകൊണ്ട് എത്ര പേര്ക്ക് ഇത് മനസിലായി എന്നതനുസരിച്ചല്ല ഇതിന്റെ സത്യം ഇരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് മുന്വിധികളോടെ ഇവിടെ കിടന്നു വാചകമടിച്ചതുകൊണ്ട് ഒരു പ്രയോജനവും ഇല്ല. അര്ത്ഥശൂന്യമായ ചോദ്യങ്ങള്ക്ക് ഇനി ഉത്തരം എഴുതി സമയം പാഴാക്കാന് ഞാന് ഇല്ല. ഇനി അത്തരം ചോദ്യങ്ങള് ചോദിക്കണമെങ്കില് ചോദിക്കാം. പക്ഷെ ഉത്തരം പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല. എനിക്ക് ധാരാളം ജോലി ഉണ്ട്.
@ theepetti
“ഒരു സംശയം ചോദിച്ചോട്ടെ? ശ്രീ കൃഷ്ണന് എന്ന് പേരായ ഒരു മഹാത്മാവ് ജനിചിരുന്നോ? ജീവിച്ചിരുന്നോ?അമ്പേറ്റു ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നോ?
ഇതിനെ കുറിച്ച് താങ്കളുടെ അഭിപ്രായം എന്താണ്?”
i don’t see Gita as a history book. You can look at it as a philosophical text or a history book. I see it as a philosophical text. It was written with an intention of guiding you to discover your Self. So it doesn’t matter If krishna really existed or not. What matters is the content, the message of the book. I see Krishna as my ‘Self’ and Arjuna as my ‘mind’. Gita is a dialog between my Soul and my Mind. My soul is not different from your soul. There is only one Soul or Self. You and me are the different egos in the Self. When we shed this ego and discover the Self we will realize that there is nothing but the Self. This discovery has to be attained through meditation, by stopping all the thoughts. When your mental noise stops the Inner Being reveals itself. Then you will become connected to your inner being.