ശ്രീമദ് നാരായണീയം

പൂതനാസംസ്മാരവര്‍ണ്ണനവും ബാലലാളനവര്‍ണ്ണനവും – നാരായണീയം (41)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


ഡൗണ്‍ലോഡ്‌ MP3

വ്രജേശ്വരഃ ശൗരിവചോ നിശമ്യ
സമാവ്രജദ്ധ്വനി ഭീതചേതാഃ
നിഷ്പിഷ്ടനിശ്ശേഷതരും നിരീക്ഷ്യ
കശ്ചിത് പദാര്‍ത്ഥം, ശരണം ഗതസ്ത്വ‍ാം. || 1 ||

ഗോകുലനാഥനായ നന്ദഗോപന്‍ വസുദേവ‍ന്‍ പറഞ്ഞതിനെ കേട്ടിട്ട്, ഭയമാര്‍ന്ന ഹൃദയത്തോടെ വഴിയില്‍ക്കുടി നടന്നുപോരുമ്പോ‍ള്‍ വൃക്ഷങ്ങളെയെല്ല‍ാം മറിച്ചു വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ടു കിടക്കുന്ന ഏതൊ ഒരു വസ്തുവിനെ (പൂതനശരീരത്തെ) കണ്ടിട്ട് അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിച്ചു.

നിശമ്യ ഗോപിവചാനാദുദന്തം
സര്‍വ്വേപി ഗോപാ ഭയവിസ്മയാന്ധാഃ
ത്വത്പാതിതം ഘോരപിശാചദേഹം
ദേഹുര്‍വിദുരേഥ കുഠാരകൃത്തം || 2 ||

ഗോപികള്‍ പറയുകയാല്‍ വൃത്താന്തം കേട്ടറഞ്ഞിട്ട് ഗോപന്മാരെല്ലാവരും ഭയത്താലും ആശ്ചര്‍യ്യത്താലും സംമൂഢചിത്തത്തോടുകൂടിയവരായിത്തീര്‍ന്നു; അനന്തരം അങ്ങയാല്‍ വീഴ്ത്തപ്പെട്ട ഭയാനകമായ പൈശാചികശരീരത്തെ മഴുവിന്നാ‍ല്‍ വെട്ടിമുറിച്ച് വളരെ ദൂരെയായി ദഹിപ്പിച്ചു.

ത്വത്പീത പൂതസ്തന-തച്ഛരീരാത്
സമുച്ചലന്നുച്ചതരോ ഹി ധൂമഃ
ശങ്കാമധാ ദാഗരവഃ കിമേഷഃ
കീം ചാന്ദനോ, ഗൗല്‍ഗുലവോഥവേതി || 3 ||

നിന്തിരുവടി പാനംചെയ്തനിമിത്തം പരിശുദ്ധമായ്‍ത്തീര്‍ന്ന കുചങ്ങളെ വഹിക്കുന്ന അവളുടെ ശരീരത്തില്‍നിന്ന് ഉല്‍ഗമിച്ച് വളരെ ഉയര്‍ന്നുപൊങ്ങിയ ധൂമപടലം, ഇതി അകിലിന്റേതോ ചന്ദനത്തിന്റേതോ, അല്ലെങ്കില്‍ ഗുല്‍ഗുലുവിന്റേതായിരിക്കുമോ എന്നിങ്ങിനെയുള്ള സംശയത്തെ ഉണ്ടാക്കിത്തീര്‍ക്കുകതന്നെ ചെയ്തു.

‘മദംഗസംഗസ്യ ഫലം ന ദൂരേ,
ക്ഷണേന താവദ് ഭവതാമപി സ്യാത്’
ഇത്യുല്ലപന്‍ വല്ലവതല്ലജേഭ്യഃ
ത്വം പൂതനാമതനുഥാഃസുഗന്ധിഃ || 4 ||

എന്റെ അംഗസമ്പര്‍ക്കത്തിന്റെ ഫലം ദൂരത്തി‍ല്‍ അല്ല; നിങ്ങള്‍ക്കും താമസിയാതെതന്നെ അനുഭവപ്പെടും; എന്നിപ്രകാരം ആ ഉത്തമന്മാരായ ഗോപന്മാര്‍ക്കായി അറിയിച്ചുകൊണ്ട് നിന്തിരുവടി പൂതനയെ സുഗന്ധിയാക്കിച്ചെയ്തു.

‘ചിത്രം ! പിശാച്യ ന ഹതഃ കുമാരഃ
ചിത്രം ! പൂരൈവാകഥി ശൗരിണേദം
ഇതി പ്രശംസന്‍ കില ഗോപലോകോ
ഭവന്മുഖാലോകരസേ ന്യമ‍ാംക്ഷീത് || 5 ||

ഈ പിശാചിനാല്‍ ബാലക‍ന്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടില്ല ! വലിയ ആശ്ചര്‍യ്യം തന്നെ, ഇത് വാസുദേവനാല്‍ മുന്‍ക്കുട്ടിത്തന്നെ പറയപ്പെട്ടത് അത്ഭുതമായിരിക്കുന്നു, എന്നിങ്ങനെ കൊണ്ടാടികൊണ്ട് ഗോപന്മാര്‍ അങ്ങയുടെ കോമളവദനത്തെ കണ്‍കുളിരെ നോക്കിയതിനലുണ്ടായ ആനന്ദരസത്തില്‍ നിമഗ്നരായിപൊ‍ല്‍ .

ദീനേ ദിനേഥ പ്രതിവൃദ്ധലക്ഷ്മീ-
രക്ഷീണമ‍ാംഗല്യശതോ വ്രജോയം
ഭവന്നിവാസാദയി വാസുദേവ !
പ്രമോദസാന്ദ്രഃ പരിതൊ വിരേജേ || 6 ||

അതില്‍പിന്നെ നാല്‍ക്കുനാള്‍ വര്‍ദ്ധിവന്ന ശ്രീയോടുകൂടിയതായും ക്ഷയമില്ലാത്ത ശുഭകര്‍മ്മങ്ങളോടുകൂടിയും ഈ ഗോകുലം, ഹേ വാസുദേവ ! ഭവാന്റെ അധിവാസം നിമിത്തം ആനന്ദപരിപ്ലുതമായി എങ്ങും പരിശോഭിച്ചു.

ഗൃഹേഷു തേ കോമളരൂപഹാസ –
മിഥഃ കഥാസങ്കുലിതാഃ കമന്യഃ
വൃത്തേഷു കൃത്യേഷു ഭവന്നിരീക്ഷാ
സമാഗതാഃ പ്രത്യഹമത്യനന്ദന്‍ || 7 ||

നാള്‍തോറും സ്വഭവനങ്ങളില്‍ ഗൃഹകൃത്യങ്ങള്‍ ചെയ്തുകഴിഞ്ഞാലുട‍ന്‍ അങ്ങയെ കാണ്മാന്‍വേണ്ടി വന്നുചേരുന്ന യുവതിക‍ള്‍ അങ്ങയുടെ കമനീയവിഗ്രഹത്തേയും മന്ദഹാസമാധൂര്‍യ്യത്തേയും പറ്റി പറഞ്ഞുരസിക്കുന്നതില്‍ ആസക്തകളായി അത്യധികം ആനന്ദിച്ചു.

‘അഹോ ! കുമാരോ മയി ദത്തദൃഷ്ടിഃ’
‘സ്മിതം കൃതം മ‍ാം പ്രതി വത്സകേന’
‘ഏഹ്യേഹി മാമിത്യുപസാര്യ പാണി
ത്വയീശ! കിം കിം ന കൃതം വധൂഭിഃ ! || 8 ||

‘ഉണ്ണി എന്നെത്തന്നെയാണ് നോക്കുന്നത്; ഭാഗ്യംതന്നെ’ “ഓമന ബാലനാല്‍ ചെയ്യപ്പെട്ട മന്ദസ്മിതം എന്നെ ഉദ്ദേശിച്ചാണ്; “എന്റെ അടുത്തു വരു, വരു,” എന്ന് കൈനീട്ടിക്കൊണ്ട്, ഹേ ഭഗവന്‍ ! ഗോപയുവതികളാല്‍ ഭവാന്റെ വിഷയത്തി‍ല്‍ യാതൊന്നുതന്നെ ചെയ്യപ്പെട്ടില്ല.

ഭവദ്വപുഃസ്പര്‍ശനകൗതുകേന –
കരാത് കരം ഗോപവധൂജനേന
നീതസ്ത്വമാതാമ്ര സരോജമാല –
വ്യാല‍ാംബി ലോല‍ാംബതുലാമലാസീഃ || 9 ||

അങ്ങയുടെ തിരുമേനിയെ സ്പര്‍ശിക്കുവാനുള്ള കൗതുകം നിമിത്തം ഗോപികമാരാ‍ല്‍ കയ്യില്‍നിന്നു നയിക്കപ്പെട്ട നിന്തിരുവടി ചെന്താമരമാലയി‍ല്‍ ഓരോ പൂവിലും ചെന്നു പറ്റി പറന്നുകോണ്ടിരിക്കുന്ന വണ്ടിന്റെ സാദൃശത്തെ പ്രാപിച്ചു.

നിപായയന്തീ സ്താനമങ്കഗം ത്വ‍ാം
വിലോകയന്തീ വദനം ഹസന്തി
ദശ‍ാം യശോദാ കതമ‍ാം ന ഭേജേ !
സ താദൃശഃ പാഹി ഹരേ ! ഗദാന്മ‍ാം || 10 ||

മടിയിലിരിക്കുന്ന ഭവാനെ സ്തനത്തെ കുടിപ്പിക്കുന്നവളും ഓമന്മുഖംനോക്കി മന്ദഹാസം പൊഴിക്കുന്നവളുമായ യശോദാദേവി ഏതൊരു അവസ്ഥയെ പ്രാപിച്ചില്ല; അപ്രകാരമുള്ള ഹേ ഭഗവന്‍ ! എന്നെ രോഗത്തില്‍നിന്നു രക്ഷിച്ചാലും

പൂതനാമോക്ഷവര്‍ണ്ണനവും ബാലലാളനവര്‍ണ്ണനവും എന്ന നാല്പത്തൊന്ന‍ാംദശകം സമാപ്തം.
ആദിതഃ ശ്ലോകാഃ 425
വൃത്തം – ഉപേന്ദ്രവജ്ര ; ഉപജാതി

നാരായണീയം – അര്‍ത്ഥവും പാരായണവും എന്ന പംക്തിയുടെ ഭാഗമാണ് ഈ ലേഖനം.

Back to top button
Close