ശ്രീമദ് നാരായണീയം

കാളിയമര്‍ദ്ദനവര്‍ണ്ണനം – നാരായണീയം (56)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


ഡൗണ്‍ലോഡ്‌ MP3

രുചിത കമ്പിത കുണ്ഡലമണ്ഡലഃ
സുചിരമീശ! നനര്‍ത്തിഥ പന്നഗേ
അമര താഡിത ദുന്ദുഭി സുന്ദരം
വിയതി ഗായതി ദൈവതയൗവതേ || 1 ||

അല്ലേ സര്‍വ്വേശ്വരാ ! ദേവവനിതകള്‍ ദേവന്മാരടിയ്ക്കുന്ന ദുന്ദുബിവാദ്യത്തോടിടചേര്‍ന്നു സുന്ദരമാകുംവണ്ണം ആകാശദേശത്തില്‍ ഗാനം ചെയ്യവെ നിന്തിരുവടി ഭംഗിയി‍ല്‍ ചലിപ്പിക്കപ്പെട്ട കര്‍ണ്ണാഭരണത്തോടുകൂടിയവനായിട്ട് കാളിയനില്‍ വളരെനേരം നൃത്തം ചെയ്തു.

നമതി യദ്യദമുഷ്യ ശിരോ ഹരേ !
പരിവിഹാഅ തദുന്നതമുന്നതം
പരിമഥന്‍ പദപങ്കരുഹാ ചിരം
വ്യഹരഥാഃ കരതാള മനോഹരം. || 2 ||

അല്ലയോ ഗര്‍വ്വാപഹ! ഈ കാളിയന്റെ ഏതേത് ഫണം വിവശമായി താണടങ്ങുവോ അതിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഉയര്‍ന്നുയര്‍ന്നവയെ പാദപങ്കജത്താ‍ല്‍ ചവിട്ടി മര്‍ദ്ദിക്കുന്നവനായിട്ട് കൈത്താളം പിടിച്ച് മനോഹരമാകുംവണ്ണം നിന്തിരുവടി വളരെ നേരം ക്രീഡിച്ചു.

ത്വദവഭഗ്ന വിഭുഗ്ന ഫണാഗണേ
ഗളിത ശോണിത ശോണിത പാഥസി
ഫണിപതാവവസീദതി സന്നതാഃ
തദബലാസ്തവ മാധവ ! പാദയോഃ || 3 ||

അങ്ങ് ചവിട്ടി മര്‍ദ്ദിച്ചതുനിമിത്തം ക്ഷീണിച്ചടങ്ങിയവയായ പത്തികളോടു കൂടിയവനായി ഉദ്വമിച്ച രക്തത്താല്‍ യമുനാജലത്തെ രക്തവര്‍ണ്ണമാക്കിചെയ്തിട്ട് കാളിയ‍ന്‍ ഏറ്റവും പരവശനായപ്പോള്‍ ഹേ ശ്രീകാന്ത! ആ കാളിയന്റെ പത്നിമാര്‍ അങ്ങയുടെ തൃക്കാലിണകളില്‍ വണങ്ങി.

അയി പുരൈവ ചിരായ പരിശ്രുത
ത്വദനുഭാവ വിലീനഹൃദോ ഹി താഃ
മുനിഭിരപ്യനവാപ്യഥൈഃസ്തവൈഃ
നുനുവുരീശ ! ഭവന്തമയന്ത്രിതം. || 4 ||

അല്ലയോ ഭഗവാനേ! പണ്ടുതന്നെ വളരെക്കാലമായി അങ്ങയുടെ മാഹത്മ്യം കേട്ടിട്ടുള്ളതുകൊണ്ട് അങ്ങയില്‍ ലയിച്ചിരുന്ന മനസ്സോടുകൂടിയവരായ അവ‍ര്‍ മുനിമാരാല്‍കൂടി പ്രാപിക്കപ്പെടുവാ‍ന്‍ കഴിവില്ലാത്ത മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളായ സ്തോത്രങ്ങ‍ള്‍ കൊണ്ട് നിത്യസ്വതന്ത്രനായ നിന്തിരുവടിയെ സ്തുതിച്ചു.

ഫണിവധൂഗണ ഭക്തിവിലോകന
പ്രവികസത്കരുണാകുല ചേതസാ
ഫണിപതിര്‍ ഭവതാച്യുത! ജീവിത
സ്ത്വയി സമര്‍പ്പിത മൂര്‍ത്തിരവാനമത് || 5 ||

അല്ലയോ ഷഡ്ഭാവരഹിത! നാഗസ്ത്രീകളുടെ ഭക്തി കാണ്കയാല്‍ വര്‍ദ്ധിച്ച കരുണകൊണ്ട് മനസ്സിളകിയ നിന്തിരുവടിയാല്‍ അഭയം നല്‍കപ്പെട്ട കാളിയ‍ന്‍ നിന്തിരുവടിയില്‍ സമര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ട ശരീരത്തോടുകൂടിയവനായിട്ട് വീണു നമസ്കരിച്ചു.

രമണകം വ്രജ വാരിധി മദ്ധ്യഗം,
ഫണിരിപു‍ര്‍ന്ന കരോതി വിരോധിത‍ാം
ഇതി ഭവദ്വചനാന്യതി മാനയന്‍
ഫണിപതിര്‍ നിരഗാദുരഗൈഃസമം || 6 ||

‘സമുദ്രമദ്ധ്യത്തിലുള്ള രമണകന്നെ ദ്വീപിലേക്ക് പോയ്ക്കോള്‍ക സര്‍പ്പശത്രുവായ ഗരുഢന്‍ ഉപദ്രവിക്കുകയില്ല’ എന്നിങ്ങിനെയുള്ള നിന്തിരുവടിയുടെ വാക്കുകളെ ബഹുമാനിക്കുന്നവനായി കാളിയന്‍ മറ്റു സര്‍പ്പങ്ങളോടുകൂടി അവിടെനിന്നു ഒഴിഞ്ഞുപോയി.

ഫണിവധൂജന ദത്തമണിവ്രജ
ജ്വലിതഹാര ദുകൂല വിഭൂഷിതഃ
തടഗതൈഃ പ്രമദാശ്രു വിമിശ്രിതൈഃ
സമഗഥഃ സ്വജനൈര്‍ ദിവസാവധൗ || 7 ||

നാഗപത്നിമാരാല്‍ നല്കപ്പെട്ട രത്നങ്ങള്‍കൊണ്ടു ശോഭിക്കുന്ന മുത്തുമാലക‍ള്‍‍, പട്ടുവസ്ത്രങ്ങള്‍ എന്നിവയാ‍ല്‍ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട നിന്തിരുവടി സന്ധ്യാസമയത്തി‍ല്‍ ആനന്ദാശ്രുക്കള്‍ പൊഴിച്ചുകൊണ്ട് നദീതീരത്തില്‍നില്‍ക്കുന്ന സ്വജനങ്ങളോടു കൂടിച്ചേര്‍ന്നു.

നിശി പുനസ്തമസാ വ്രജമന്ദിരം
വ്രജിതുമക്ഷമ ഏവ ജനോത്കരേ
സ്വപതി തത്ര ഭവച്ചരണാശ്രയേ
ദവകൃശാനുരരുന്ധ സമന്തതഃ || 8 ||

അനന്തരം രാത്രിയില്‍തന്നെ ഇരുട്ടുകൊണ്ട് അമ്പാടിയിലേക്കു പോകുവാ‍ന്‍ കഴിവില്ലാതെ അങ്ങയെതന്നെ ശരണമായിക്കരുതി ജനക്കൂട്ടം ആ യമുനാതീരത്തി‍ല്‍ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോള്‍ കാട്ടുതീ ചുറ്റും പടര്‍ന്നുപിടിച്ചു.

പ്രബുധിതാനഥ പാലയ പാലയേതി
ഉദയദാര്‍ത്തരവാന്‍ പശുപാലകാന്‍
അവിതുമാശു പപാഥ മഹാനലം
കിമിഹ ചിത്രമയം ഖലു തേ മുഖം || 9 ||

അനന്തരം ഉറക്കമുണര്‍ന്നപരായി “രക്ഷിക്കണെ”, രക്ഷിക്കണെ’, എന്ന് ഉച്ചത്തില്‍ നിലവിളിക്കുന്നവരായ ഗോപാലന്മാരെ രക്ഷിക്കുന്നതിന്നുവേണ്ടി ഭവാന്‍ ആ കൊടുതീയിനെ അക്ഷണംതന്നെ പാനംചെയ്തു.! ഇതില്‍ ആശ്ചര്‍യ്യപ്പെടുവാനാന്താണുള്ളത് ? ഈ അഗ്നി നിന്തിരുവടിയുടെ മുഖംതന്നെയല്ലോ !

ശിഖിനി വര്‍ണ്ണത ഏവ ഹി പീതതാ
പരിലസ, ത്യധുനാ ക്രിയയാപ്യസൗ
ഇതി നുതഃ പശുപൈര്‍ മുദിതൈര്‍ വിഭോ !
ഹര ഹരേ ! ദുരിതൈഃ സഹ മേ ഗദാന്‍ || 10 ||

വഹ്നിയില്‍ വര്‍ണ്ണംകൊണ്ടുതന്നെ പീതത (മഞ്ഞ്നിറം) ശോഭിക്കുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍ ഈ പീതത (പാനംചെയ്ത എന്ന അവസ്ഥ) ക്രിയകൊണ്ടും ശോഭിക്കുന്നു. എന്നിപ്രകാരം പ്രഹൃഷ്ടരായ പശുപാലന്മാരാല്‍ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട നിന്തിരുവടി ഹേ വിളവായ ശ്രീകൃഷണാ ! പാപങ്ങളോന്നിച്ച് എന്റെ രോഗത്തേയും ഇല്ലാതാക്കേണമെ.

കാളിയമര്‍ദ്ദനവര്‍ണ്ണനം എന്ന അമ്പത്താറ‍ാംദശകം സമാപ്തം
ആദിതഃ ശ്ലോകാഃ 578
വൃത്തം. ദ്രുതവിളംബിതം ലക്ഷണം ദ്രുതവിളംബിതമ‍ാം നഭവും ഭരം.

നാരായണീയം – അര്‍ത്ഥവും പാരായണവും എന്ന പംക്തിയുടെ ഭാഗമാണ് ഈ ലേഖനം.

Back to top button
Close