അഹംഭാവത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥശൂന്യത മനസ്സിലാക്കുക (ജ്ഞാ. 3.28,29)

അഹങ്കാരംകൊണ്ട് “കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ചെയ്യുന്നു” എന്ന് മൂഢബുദ്ധി വിചാരിക്കുന്നു (ജ്ഞാ. 3.27)

നിസ്വാര്‍ത്ഥമായ കര്‍മ്മങ്ങളുടെ മാതൃക സ്വന്തം പ്രവര്‍ത്തികളില്‍ കൂടി കാണിക്കുക (ജ്ഞാ. 3.26)

ജ്ഞാനിയായവന്‍ സക്തി കൂടാതെ കര്‍മ്മം ചെയ്യണം (ജ്ഞാ. 3.25)

വിദ്വാന്മാര്‍ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിച്ച് അലസരാകരുത് (ജ്ഞാ. 3.24)

എന്നെപ്പോലെ കര്‍മ്മം ചെയ്യുക (ജ്ഞാ. 3.23)

ഞാനും നിസ്സംഗനായി എന്റെ വിഹിത കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ‍ചെയ്യുന്നുണ്ട് (ജ്ഞാ. 3.22)

ആരും കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിക്കരുത് (ജ്ഞാ. 3.21)

നിഷ്കാമ കര്‍മ്മികളായി നിസ്വാര്‍ത്ഥരായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുക (ജ്ഞാ. 3.20)

ഫലാപേക്ഷ കൂടാതെ കര്‍മ്മം ചെയ്യുക (ജ്ഞാ. 3.19)

സാധനകള്‍ ആത്മജ്ഞാനം ലഭിക്കുന്നതുവരെ (ജ്ഞാ. 3.18)

ആത്മാവില്‍ത്തന്നെ തൃപ്തിയുള്ളവന് ചെയ്യേണ്ടതായിട്ടു ഒന്നുമില്ല (ജ്ഞാ. 3.17)

ശരിയായ ധര്‍മ്മത്തിന്റെ കാതല്‍ യജ്ഞങ്ങളാണ് (ജ്ഞാ. 3.16)

യജ്ഞങ്ങള്‍ കര്‍മ്മത്തിന്റെ ഫലങ്ങളാണ് (ജ്ഞാ. 3.14, 15)

സമ്പത്ത് നിസ്വാര്‍ത്ഥമായി വിനിയോഗിക്കണം (ജ്ഞാ. 3.13)

ഇന്ദ്രിയ സുഖങ്ങളുടെ ചാപല്യത്തിനു വിധേയയനാകരുത് (ജ്ഞാ. 3.12)

കര്‍ത്തവ്യ നിര്‍വഹണത്തിലൂടെ ദേവകളെ ഉപാസിക്കുക (ജ്ഞാ. 3.11)

കര്‍മ്മം നിസ്വാര്‍ത്ഥമായി ചെയ്യുക (ജ്ഞാ. 3.10)

ഈശ്വരാരാധനാര്‍ത്ഥമായ കര്‍മ്മം (ജ്ഞാ. 3.9)

കര്‍മ്മം അകര്‍മ്മത്തിനേക്കാള്‍ ശ്രേഷ്ഠമാണ് (ജ്ഞാ. 3.8)

യഥാര്‍ത്ഥ പരിത്യാഗിയുടെ ലക്ഷണങ്ങള്‍ (ജ്ഞാ. 3.7)

നിഷ്കര്‍മ്മഭാവത്തിനു ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ (ജ്ഞാ 3.6)

കര്‍മ്മപരിത്യാഗം അര്‍ത്ഥശുന്യമാണ് (ജ്ഞാ 3.5)

കര്‍മ്മ സ്പര്‍ശമില്ലാത്ത ബ്രഹ്മനിഷ്ഠ അനുഭവിക്കണം (ജ്ഞാ 3.4)

കര്‍മ്മയോഗവും ജ്ഞാനയോഗവും (ജ്ഞാ 3.3)

ശ്രേയസ്കരമായിട്ടുള്ളത് എന്താണ് ? (ജ്ഞാ 3.2)

കര്‍മ്മമോ കര്‍ത്താവോ അവശേഷിക്കുന്നില്ല (ജ്ഞാ 3.1)

സാംഖ്യയോഗം 61-72 – ജ്ഞാനേശ്വരി ഭഗവദ്ഗീത

സ്ഥിതപ്രജ്ഞ ലക്ഷണം – സാംഖ്യയോഗം 54-60 – ജ്ഞാനേശ്വരി ഭഗവദ്ഗീത

സാംഖ്യയോഗം 47-53 – ജ്ഞാനേശ്വരി ഭഗവദ്ഗീത