വിചിത്രമായ കഥയിലെ മന്ത്രി (229)

ഞാന്‍ എന്‍റെ ഭക്തനെ ശിരസ്സില്‍ ധരിക്കുന്നു (ജ്ഞാ.12.18, 19)

ബലിയുടെ കഥ (228)

ഭേദഭാവനകളെ വെടിഞ്ഞ ഭക്തന്‍ എനിക്ക് പ്രിയനാകുന്നു (ജ്ഞാ.12.17)

ആസക്തിയാണ്‌ എല്ലാ ദു:ഖങ്ങള്‍ക്കും കാരണം (227)

ഭക്തിയുടെ ആഴം അഗാധമാണ് (ജ്ഞാ.12.16)

മഹര്‍ഷിമാര്‍ മദ്ധ്യമാര്‍ഗ്ഗം അവലംബിക്കുന്നു (226)

അഹന്തയുടെ ആദിയെ ഉള്ളിനുള്ളില്‍ അന്വേഷിക്കണം (291)

ദ്വന്ദനിര്‍മുക്തരും ഭയാദ്വേഗരഹിതരും എന്നില്‍ വസിക്കുന്നു (ജ്ഞാ.12.15)

പുണ്യന്‍ എന്ന മുനിയുടെ ആത്മജ്ഞാനോപദേശം(225)

സംസ്കാരം തന്നെയാണ് ജനിമൃതി സംസാരത്തിനാസ്പദം (290)

കര്‍മ്മഫലത്യാഗികള്‍ ഭൂതദയയുടെ സ്രോതസ് (ജ്ഞാ.12.12, 13, 14)

ഈ പ്രത്യക്ഷലോകം ജ്ഞാനിയ്ക്ക് മായയാണ്‌ (224)

അജ്ഞാനം എന്നൊന്നില്ല എന്നറിയുന്നതാണ് ആത്മജ്ഞാനത്തിന്‍റെ രഹസ്യം (289)

കര്‍മ്മഫലങ്ങള്‍ ത്യജിച്ച് പരമമായശാന്തി നേടുക (ജ്ഞാ.12.11)

മുക്തനായ ഋഷി കര്‍മ്മബന്ധിതനാവാതെ കഴിയുന്നു (223)

മായാവാദത്തെപ്പറ്റി ഭഗവാന്‍ (288)

കര്‍മ്മങ്ങളില്‍ ‘ഇതു ഞാനാണ് ചെയ്യുന്നത്’ എന്നഭിമാനിക്കാതിരിക്കുക (ജ്ഞാ.12.10)

മോക്ഷം ലഭിക്കണമെന്ന ആശയെപ്പോലും ഉപേക്ഷിക്കൂ (222)

ശാന്തി നമ്മുടെ ജന്മസ്വത്താണ് (287)

എന്നില്‍ മനസ്സുറപ്പിക്കാനായി അഭ്യാസയോഗം ശീലിക്കൂ (ജ്ഞാ.12.9)

അഹംകാരത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച് എങ്ങിനെ ജീവിതം നയിക്കാന്‍ കഴിയും? (221)

ആത്മസാക്ഷാല്‍ക്കാരം എങ്ങനെ സാധിക്കും? (286)

മനസ്സുംബുദ്ധിയും മറയുമ്പോള്‍ അഹങ്കാരം നശിക്കും (ജ്ഞാ.12.8)

ആര്‍ത്തിയുടെ അഗ്നിയെ ചെറുക്കാന്‍ ആര്‍ക്കുമാവില്ല (220)

അഹന്ത ആത്മാവിനെ ബാധിക്കുന്നില്ല (285)

ഏകനിഷ്ഠഭക്തിയോടെ എന്നെ മാത്രം സേവിക്കുക (12-6,7)

വസ്തുതാബോധം അങ്കുരിക്കുമ്പോള്‍ ബോധമണ്ഡലം പരിമിതപ്പെടുന്നു (219)

ആത്മധ്യാനം തന്നെ സംത്സംഗം (284)

ദേഹബുദ്ധി നിലനിന്നാല്‍ ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കാന്‍ പ്രയാസമാണ്‌ (ജ്ഞാ.12.5)