ഇതുവരെ 20 അഭിപ്രായങ്ങള്‍ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു

1. November 3rd, 2008 1:57 pm IST യ്ക്ക് Admin രേഖപ്പെടുത്തി :
   

   കൊള്ളം രാജാവെ…

2. November 3rd, 2008 5:52 pm IST യ്ക്ക് ലതി രേഖപ്പെടുത്തി :
   

   ഇപ്പൊഴാ ഇവിടെ വന്നത്.
   കുട്ടിക്കാലം മുതല്‍ ശീലിച്ചതാ ഇതൊക്കെ.
   വിഗ്രഹാരാധന തെറ്റായി തോന്നിയിട്ടില്ല.

3. November 3rd, 2008 6:09 pm IST യ്ക്ക് ശ്രീ @ ശ്രേയസ് രേഖപ്പെടുത്തി :
   

   @ശ്രീ അഡ്മിന്‍:
   താങ്കള്‍ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നറിഞ്ഞതില്‍ സന്തോഷം. തുടര്‍ന്നും വായിക്കും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കട്ടെ.

   @ശ്രീ ലതി:
   സ്വാഗതം, നന്ദി. അടുത്ത കാലത്തു മാത്രമാണ് മലയാളത്തിലും ഈ വിഷയങ്ങളിലും എഴുതിത്തുടങ്ങിയത്, അതാണ്‌ മുമ്പ് കാണാതെപോയത്.

4. November 4th, 2008 1:10 am IST യ്ക്ക് dethan രേഖപ്പെടുത്തി :
   

   ലിംഗാരാധന എല്ലാ ഗോത്ര സമൂഹങ്ങളിലും നിലനിന്നിരുന്നതാണ്.അതിന്റെ ഒരു വക ഭേദമാണ്
   ശിവലിംഗാരാധനയും.ശരീരത്തിലുള്ള ആത്മാവിനെയാണ് ശിവക്ഷേത്രത്തില്‍ പോയി നിന്നു പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നത് എന്നൊക്കെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത് ആരെ പറ്റിക്കാനാണ്?അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍
   കണ്ണാടിയുടെ മുമ്പില്‍ പോയി നിന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചാല്‍ പോരെ?
   വിഗ്രഹങ്ങള്‍ കല്ലില്‍ മാത്രമല്ലല്ലോ നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്.പിന്നെ വിഗ്രഹാരാധന വളരെ പ്രാകൃതമായ
   ഏര്‍പ്പാടാണ്.തെറ്റും ശരിയും ഓരൊരുത്തരുടെയും വീക്ഷണം പോലിരിക്കും.
   -ദത്തന്‍

5. November 4th, 2008 12:17 pm IST യ്ക്ക് ഇന്‍ഡ്യാഹെറിറ്റേജ്‌:Indiaheritage രേഖപ്പെടുത്തി :
   

   നന്നായിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ ഞാനും വിഗ്രഹത്തെക്കുറിച്ച്‌ അല്‍പം പറഞ്ഞിരുന്നു

6. November 4th, 2008 3:23 pm IST യ്ക്ക് jokkamma രേഖപ്പെടുത്തി :
   

   നന്ദി ഒരു പുതിയ അറിവ് പകര്ന്നു തന്നതിന് ,ഇനിയും ഇനിയും എഴുതുക സ്നേഹത്തോടെ ,സഹോദരി .

7. November 5th, 2008 12:15 am IST യ്ക്ക് ശ്രീ @ ശ്രേയസ് രേഖപ്പെടുത്തി :
   

   @ശ്രീ ഇന്‍ഡ്യാഹെറിറ്റേജ്‌,@ശ്രീ jokkamma:

   അഭിപ്രായത്തിന് നന്ദി. ഇനിയും എഴുതാന്‍ ശ്രമിക്കാം.

   @ശ്രീ ദത്തന്‍:

   “ശരീരത്തിലുള്ള ആത്മാവിനെയാണ് ശിവക്ഷേത്രത്തില്‍ പോയി നിന്നു പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നത് എന്നൊക്കെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത് ആരെ പറ്റിക്കാനാണ്?”

   - ആര് ആരെ പറ്റിക്കാന്‍? ഒരു കാര്യം ഉറപ്പിച്ചു പറയാം. കണ്ണടച്ചാല്‍ ഇരുട്ടാവില്ല. പകരം താങ്കള്‍ ഉള്‍ക്കണ്ണ് തുറക്കാന്‍ ശ്രമിക്കൂ.

   “അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ കണ്ണാടിയുടെ മുമ്പില്‍ പോയി നിന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചാല്‍ പോരെ? “

   - ശ്രീ നാരായണസ്വാമി കണ്ണാടി പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയിട്ടുള്ളത് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ? എല്ലാം ഒന്നുതന്നെ. പക്ഷെ, തൊഴുന്നത് നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തെയോ ആത്മാവിനെയോ? നിങ്ങള്‍ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ തലയാണോ കണ്ണാണോ മൂക്കാണോ തലച്ചോറാണോ കയ്യാണോ കാലാണോ, അപ്പോള്‍ ഏതിനെ പൂജിക്കും? അപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ ആരാ?

   ആ അറിവ് തര്‍ക്കത്തിനായാല്‍ ഉപയോഗമില്ല, ആഴത്തില്‍ പഠിച്ചു മനസ്സില്‍ പതിഞ്ഞാല്‍ ഉപയോഗമുണ്ടാകും. നാം ഒരു വസ്തുവിനെ തള്ളിപറഞ്ഞതു കൊണ്ടുമാത്രം ആ കേവല വസ്തു ഇല്ലതാവുന്നില്ലല്ലോ. ആ വസ്തു ഒന്നു സ്വയം തിരഞ്ഞു നോക്കൂ.

   “വിഗ്രഹങ്ങള്‍ കല്ലില്‍ മാത്രമല്ലല്ലോ നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്.”

   - ആയിരിക്കാം. മുകളില്‍ പറഞ്ഞല്ലോ, വീട്ടിലെ ഫോട്ടോയും ഒരു വിഗ്രഹമാണ്‌. ശ്രീ ജോസഫ് ഇടമറുകിന്‍റെ ഫോട്ടോ ആയാലും അത് വിഗ്രഹമായി! അദ്ദേത്തിന്റെ ഒരു പുസ്തകം പൂജിച്ചാലും വിഗ്രഹം തന്നെ.

   “പിന്നെ വിഗ്രഹാരാധന വളരെ പ്രാകൃതമായ ഏര്‍പ്പാടാണ്.”

   - എന്ത് കൊണ്ടാണ് പ്രാകൃതം എന്നുകൂടി പറയുന്നതാണ് ഉചിതം.

   “തെറ്റും ശരിയും ഓരൊരുത്തരുടെയും വീക്ഷണം പോലിരിക്കും.”

   - അത് വളരെ ശരി. ഈയുള്ളവനും അതുകൊണ്ടാണല്ലോ അഭിപ്രായം ചോദിച്ചത്. ഈ ലോകത്തില്‍ എല്ലാം ആപേക്ഷികമാണ്. ശരിയും തെറ്റും, ദുഖവും സങ്കടവും, ഒക്കെ. അതൊന്നും അല്ലാത്ത പരമമായ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ? അന്വേഷിക്കൂ…

8. November 5th, 2008 12:42 am IST യ്ക്ക് നിഴല്രൂപന്|nizhalroopan രേഖപ്പെടുത്തി :
   

   ശ്റേയസ്,
   ക്ഷേത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച് പൊതുവായി കേട്ടിട്ടുള്ള ഒരു കാര്യം, ക്ഷേത്രങ്ങള് ആതാത് ദേവന്റെ ശരീരമായാണ് സങ്കല്പ്പിച്ചിട്ടുള്ളത് എന്നാണ്. അതായത് ക്ഷേത്രങ്ങളില് പൂജിക്കപ്പെടുന്നത് നമ്മളെ അല്ല ദേവ ചൈതന്ന്യത്തെത്തന്നെയാണ്. ഇത് എത്രത്തോളം ശരിയാണ് എന്ന് അറിയില്ല. അല്ലെങ്കില് ശിവ ക്ഷേത്രങ്ങള് മറ്റ് ക്ഷേത്രങ്ങളില് നിന്നും വ്യത്യസ്തമാവം.
   (എല്ലാ ജീവചൈതന്യവും ഈശ്വരന് ആയിരിക്കെ രണ്ടായാലും വലിയ പ്രശ്നമില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു)

   dethan,

   1)
   “വിഗ്രഹാരാധന വളരെ പ്രാകൃതമായ…”.
   ‘പ്രാകൃതം = പരിഷ്കരിക്കപ്പെടാത്തത്’ എന്ന് ആണൊ?

   2)
   “അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ കണ്ണാടിയുടെ മുമ്പില്‍ പോയി നിന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചാല്‍ പോരെ…”

   സ്തിരമായി ‘ജിം’-ഇല് പോകുന്ന എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിനോട് ആരൊ ചോദിച്ചു… “നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ആരോഗ്യം നന്നക്കാന് എന്തിന് ‘ജിം’-ഇല് പോകണം, വീട്ടില് ഇരുന്നാലും ആരൊഗ്യം നന്നാക്കാമല്ലൊ?”
   (‘ജിം’- ചോദ്യം അരോ ചോദിച്ചതാണ്. ഞാന് അത് എന്റെ സുഹൃത്ത് ആക്കി എന്ന് മാത്രം .
   കടപ്പാട് : anonymous)

9. November 5th, 2008 1:02 am IST യ്ക്ക് ശ്രീ @ ശ്രേയസ് രേഖപ്പെടുത്തി :
   

   @ശ്രീ നിഴല്‍രൂപന്‍:
   എന്തിനാണ് നാം ലിംഗത്തെ പൂജിക്കുന്നത് എന്ന ഒരു പൊതുവായ ചോദ്യത്തിന് അര്‍ത്ഥം തേടുകയായിരിന്നു ഈയുള്ളവന്‍. ഈയുള്ളവന്‍റെ കാഴ്ചപ്പാട്‌ പങ്കുവച്ചു എന്ന് മാത്രം.

   അവസാനം ആത്മീയം എന്നാല്‍ ഞാന്‍ ആര് എന്ന ചോദ്യവും അത് മനസ്സിലാക്കലും ആണല്ലോ.

10. November 25th, 2008 1:52 pm IST യ്ക്ക് ജയകൃഷ്ണന്‍ കാവാലം രേഖപ്പെടുത്തി :
    

    താങ്കള്‍ സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതു പോലെയുള്ള പ്രതിഷ്ഠകള്‍ ഷഡാധാരപ്രതിഷ്ഠകള്‍ എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. സ്വയംഭൂവായ വിഗ്രഹങ്ങളല്ലെങ്കില്‍, താഴെ വിഗ്രഹത്തിന്‍റെ ഉത്ഭവസ്ഥാനത്ത് രത്നങ്ങള്‍, സ്വര്‍ണ്ണം, വെള്ളി തുടങ്ങിയവയും പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് നിക്ഷേപിക്കുകയുണ്ട്‌. ഈ ഉത്ഭവസ്ഥാനത്തെ മനുഷ്യശരീരത്തിലെ ഒന്നാമത്തെ ആധാരചക്രമായ മൂലാധാരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ക്ഷേത്ര ഗോപുരം,കൊടിമരം, പ്രദക്ഷിണവഴി, വലിയബലിക്കല്ല്‌, നമസ്കാരമണ്ഡപം, സോപാനം തുടങ്ങിയവ യഥാക്രമം ക്ഷേത്രപുരുഷന്‍റെ പാദം,ലിംഗം, അരക്കെട്ട്, നാഭി, മാറിടം, കണ്ഠപ്രദേശം എന്നിങ്ങനെയും ഗണിച്ചു വരുന്നു. ഇത് സ്ഥൂല രൂപം. ആദ്യം പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയത് സൂക്ഷ്മരൂപവും. താന്ത്രികപ്രതിഷ്ഠകളില്‍ ഏറ്റവും ശക്തിയുള്ള പ്രതിഷ്ഠാരീതിയാണിത്.

    ശിലയില്‍ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്ന കാര്യം. താന്ത്രിക വിധി പ്രകാരം ആവാഹനവും, പ്രാണപ്രതിഷ്ഠയും ചെയ്ത് കലശം ആടിയാല്‍ മനുഷ്യനിലും ഈ വിഗ്രഹത്തിന്‍റെ ശക്തി ഉണ്ടാവും. എന്നാല്‍, അചഞ്ചലമായ അവസ്ഥയില്‍ തുടരാന്‍ മനുഷ്യനാവില്ല എന്നതാണ് അത് സാധ്യമാവാത്തതിന്‍റെ കാരണം. എത്ര നിമിഷങ്ങള്‍, അല്ലെങ്കില്‍ മണിക്കൂറുകള്‍ മനുഷ്യന് ഒരേ ബിന്ദുവില്‍ സ്വന്തം മനസ്സിനെ കേന്ദ്രീകരിക്കുവാന്‍ കഴിയും? ശരീരം നിശ്ചലമാക്കി, പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളേയും, അന്തക്കരണങ്ങളേയും ബന്ധിച്ച് സമാധി അവസ്ഥയില്‍ തുടരാന്‍ കഴിയും? അപ്പോഴും ശാരീരികപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ നിയന്തിക്കാന്‍ അവനു കഴിയില്ല. കുറേയൊക്കെ കഴിയും എന്നേ പറയാന്‍ കഴിയൂ. അങ്ങനെ കുറേയൊക്കെ സാധിച്ചിട്ടുള്ള ഋഷിവര്യന്മാരില്‍ ആ ശക്തിയും ചൈതന്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു താനും.

    ശാപം കൊടുക്കുന്നതിലൂടെ തപഃശ്ശക്തി കുറയുന്നതിനേക്കുറിച്ച് കഥകള്‍ ധാരാളമുണ്ടല്ലോ… അതിന്‍റെ കാരണവും ഇതു തന്നെ. ശാപം നല്‍കുക എന്നാല്‍ സ്വന്തം മനസ്സില്‍ കോപം, വൈരാഗ്യം തുടങ്ങി സാത്വികഭാവത്തിനു ചാഞ്ചല്യമുണ്ടാകുന്ന അഷ്ടദോഷങ്ങളില്‍ ഒന്ന് വന്നു ചേരുന്നു. അപ്പോള്‍ തന്നില്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചൈതന്യത്തിന് ശക്തിക്ഷതം ഉണ്ടാകുന്നു. ഫിസിക്സിന്‍റെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ശരീരത്തില്‍ ഉള്ള ഇലക്ട്രോമാഗ്നറ്റിക് എനര്‍ജി ഡിസ്ചാര്‍ജ്ജായി പോകുന്നു.

    ഈ കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ടാണ് വിഗ്രഹപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കായി ശിലയും, ശിലയില്‍ അത്യുത്തമമായ കൃഷ്ണശിലയും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. ദാരുവിഗ്രഹങ്ങള്‍ അനുവദനീയമെങ്കിലും കാലപ്പഴക്കം തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങളാല്‍ അതിനു വ്യത്യാസം വന്നുപെടാം. അങ്ങനെ വിഗ്രഹത്തില്‍ രാസമാറ്റങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകാതെയിരിക്കാനാണ് ദാരുവിഗ്രഹങ്ങളില്‍ എണ്ണ അഭിഷേകം, തേക്കിന്‍ കറയില്‍ നിന്നുണ്ടാക്കുന്ന പ്രത്യേക തരം ചാന്ത് ഉപയോഗിച്ചുള്ള ചാന്താട്ടം തുടങ്ങിയവ ചെയ്ത് വിഗ്രഹത്തെ സം രക്ഷിച്ചു പോരുന്നത്.

    നിത്യവും ഗയത്രി ചൊല്ലിയും, തേവാരം നടത്തിയും ബ്രാഹ്മണര്‍ അവനവനിലെ ചൈതന്യത്തെ സം രക്ഷിച്ചു പോരുന്നതും തന്‍റെ സാന്നിധ്യവും പൂജയും മൂലം വിഗ്രഹത്തില്‍ ചൈതന്യക്ഷയം ഉണ്ടാവാതിരിക്കാനാണ്. (ഇന്ന്‌ എത്ര ബ്രാഹ്മണര്‍ അത് കൃത്യമായി ചെയ്യുന്നുണ്ട്‌ എന്നത് ഈശ്വരന് മാത്രം അറിയാം) ഇതേ കാരണം കൊണ്ടു തന്നെയാണ് താന്ത്രിക സമ്പ്രദായം തുടരുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ ശാന്തിമാര്‍ മറ്റുള്ളവരെ സ്പര്‍ശിക്കാതെയിരിക്കുന്നതും. ശ്രീകോവിലില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ സ്പര്‍ശിക്കരുതെന്നും, തൊട്ടു തൊഴരുതെന്നും തന്ത്രം അനുശാസിക്കുന്നതിന്‍റെ പിന്നിലെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യവും.

    ഇത്തരം പോസ്റ്റുകള്‍ ജനങ്ങള്‍ക്ക് വളരെയധികം ശാസ്ത്രബോധം നല്‍കും. ദയവായി തുടരുക…

    ആശംസകള്‍

11. November 25th, 2008 2:53 pm IST യ്ക്ക് ശ്രീ @ ശ്രേയസ് രേഖപ്പെടുത്തി :
    

    നന്ദി, ശ്രീ ജയകൃഷ്ണന്‍.
    തുടര്‍ന്നും താങ്കളുടെ സഹകരണം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

12. December 24th, 2008 10:36 pm IST യ്ക്ക് ചാര്‍വാകന്‍ രേഖപ്പെടുത്തി :
    

    ബ്രാമ്ഹ ണിക്കല്‍ലോജിക്ക് എങ്ങ്നെപ്രയോഗിക്കാമെന്ന് ശ്രേയസ്സിനറിയാം

13. January 21st, 2009 10:05 am IST യ്ക്ക് മാണിക്യം രേഖപ്പെടുത്തി :
    

    ശ്രീ @ ശ്രേയസ് എന്താവും ഉള്ളടക്കം എന്നറിയാതെ വായിച്ചു തുടങ്ങി.
    നല്ല പോസ്റ്റ് ആണ്, ജയകൃഷ്ണന്‍ കാവാലത്തിന്റെ അഭിപ്രായം വളരെ വിജ്ഞാനപ്രദമായി ,അതേ പലതും അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞു .നന്ദി.

14. March 17th, 2009 6:35 am IST യ്ക്ക് ശ്രീഹരി::Sreehari രേഖപ്പെടുത്തി :
    

    ഭഗവാന്‍ എന്നതില്‍ “ഭഗം” എന്നതിന്റെ അര്‍ഥം മാത്രമേ താങ്കള്‍ പറഞ്ഞുള്ളൂ. വാന്‍ എന്നതിന്റെ അര്‍ഥം പറഞ്ഞില്ല.

    ലേഖനം പൂര്‍ണം ആയില്ല.

    ലിംഗയോനീ ആരാധനയെ വീണ്ടും ആത്മീയവല്‍ക്കരിച്ചുള്ള ഒരു വ്യാഖ്യാനം കൂടീ എന്നതില്‍ക്കവിഞ്ഞ് മറ്റൊന്നുമായും ഇല്ല.

15. March 17th, 2009 8:08 am IST യ്ക്ക് ശ്രീ @ ശ്രേയസ് രേഖപ്പെടുത്തി :
    

    ശ്രീ ശ്രീഹരി,
    അഭിപ്രായത്തിന് വളരെ നന്ദി.
    ഭഗവാന്‍ എന്ന വാക്കിന്‍റെ അര്‍ഥം കൊടുത്തിട്ടുണ്ടല്ലോ, താങ്കള്‍ വേഗത്തില്‍ സ്കാന്‍ ചെയ്തു വായിച്ചപ്പോള്‍ വിട്ടുപോയതാവും എന്ന് കരുതുന്നു.

    ഈ ലേഖനം ഒരു ആറ്റം ബോംബ് നിര്‍മ്മാണം പോലെ അത്ര വലിയ ഉദ്യമമായി ഈയുള്ളവന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല, അതിനാല്‍ വ്യാഖ്യാനങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്, ആധുനിക ശാസ്ത്രമല്ല. ക്ഷമിക്കൂ.

16. March 17th, 2009 10:04 am IST യ്ക്ക് ശ്രീഹരി::Sreehari രേഖപ്പെടുത്തി :
    

    ശ്രേയസ് ജീ….

    ഭഗം – ലിംഗം
    വാന്‍ – യോനി

    ഭഗവാന്‍ – ലിംഗയോനീസം‌യോജനം…

    അതാണ് അതിന്റെ കറക്ട് വേര്‍ഡ്… സംസ്കൃതം അല്ല… പ്രാകൃതം ആണ് ഭാഷ. ഭാഷ ഒന്നു സംസ്കരിച്ച് എടുക്കുന്നതിന് മുന്‍പേ ഉള്ള ഭാഷയാണ്. സംസ്കൃതനിഘണ്ടൂവില്‍ അര്‍ഥം കണ്ടേക്കണം എന്നില്ല…

    താങ്കള്‍ നല്‍കിയിട്ടുള്ള അര്‍ഥം ഇങ്ങനെ :

    ഭഗവാന്‍:
    • ഈശ്വരന്‍
    • സമ്പൂര്‍ണ്ണമായ ഐശ്വര്യം, ധൈര്യം, കീര്‍ത്തി, സമ്പത്ത്, ജ്ഞാനം, വൈരാഗ്യം എന്നിവയുള്ളവന്‍
    • ഐശ്വര്യം, ധൈര്യം, കീര്‍ത്തി, സമ്പത്ത്, ജ്ഞാനം, വൈരാഗ്യം എന്നീ ഷഡ്ഗുണങ്ങളോട് കൂടിയവന്‍

    താങ്കളുടെ പോസ്റ്റിന്റെ തുടക്കം ഇങ്ങനെയാണ്
    “ഭഗവാന്‍ എന്ന വാക്കിന്‍റെ അര്‍ത്ഥം? നമുക്കു ഒന്നു ശ്രമിച്ചു നോക്കാം.”

    ശരിക്കുള്ള അര്‍ഥം ചികയുമ്പോള്‍ പുരാണഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ വ്യാഖ്യാനിച്ചിട്ടുള്ള അര്‍ഥം മതിയായിരുന്നോ?

    താങ്കള്‍ പറഞ്ഞ അര്‍ഥം ശരിയാണ്. അത് പിന്നീട് വന്ന അര്‍ഥം. ഇപ്പോള്‍ നടപ്പുള്ള അര്‍ഥം . അതിനോട് യോജിപ്പേയുള്ളൂ… പക്ഷേ അര്‍ഥം ചികയുമ്പോള്‍ അത് പൂര്‍ണമാവേണം അല്ലോ. അതുകൊണ്ടാണ് താങ്കളുടേ പോസ്റ്റിന്റെ ഉദ്ദേശം പൂര്‍ണം ആയില്ല എന്നു പറഞ്ഞത്.

    ഇത്തരം ഉദ്യമങ്ങള്‍ക്ക് താങ്കളെ അഭിനന്ദിച്ചേ മതിയാകൂ. അതോടോപ്പം ഇത് പങ്കു വെയ്ക്കുന്നതിന് നന്ദിയും

17. March 17th, 2009 11:15 am IST യ്ക്ക് ശ്രീ @ ശ്രേയസ് രേഖപ്പെടുത്തി :
    

    ശ്രീ ശ്രീഹരി,

    താങ്കള്‍ പറഞ്ഞു

    “ഭഗം – ലിംഗം
    വാന്‍ – യോനി
    ഭഗവാന്‍ – ലിംഗയോനീസം‌യോജനം…
    അതാണ് അതിന്റെ കറക്ട് വേര്‍ഡ്… സംസ്കൃതം അല്ല… പ്രാകൃതം ആണ് ഭാഷ. ഭാഷ ഒന്നു സംസ്കരിച്ച് എടുക്കുന്നതിന് മുന്‍പേ ഉള്ള ഭാഷയാണ്. സംസ്കൃതനിഘണ്ടൂവില്‍ അര്‍ഥം കണ്ടേക്കണം എന്നില്ല…”

    പ്രാകൃത ഭാഷയില്‍ ഭഗം (ലിംഗം) + വാന്‍ (യോനി) എന്നാണ് എന്ന് താങ്കള്‍ എങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു എന്നറിയില്ല. ഈയുള്ളവന് സംസ്കൃതവും അറിയില്ല, പ്രാകൃതവും അറിയില്ല. ‘ആധുനിക’ സംസ്കൃത/മലയാള ഭാഷയില്‍ ഭഗം എന്നാല്‍ യോനിയാണ്, താങ്കള്‍ പറയുന്നതോ ‘പ്രാകൃത ഭാഷ’യില്‍ ഭഗം എന്നാല്‍ ലിംഗം ആണെന്നും. ഇത്ര കടകവിരുദ്ധമായി ഭാഷ മാറും എന്ന് ഈയുള്ളവന്‍ ചിന്തിച്ചു വ്യാഖ്യാനിച്ചില്ല. സോറി.

    “ശരിക്കുള്ള അര്‍ഥം ചികയുമ്പോള്‍ പുരാണഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ വ്യാഖ്യാനിച്ചിട്ടുള്ള അര്‍ഥം മതിയായിരുന്നോ?

    ഈയുള്ളവന്‍ പുരാണത്തെയല്ല ക്വോട്ട് ചെയ്തത്. ഡി സി ബുക്സ് അടുത്തകാലത്ത് ഇറക്കിയ ശബ്ദസാഗരം മലയാളം നിഘണ്ടു ആണ് അര്‍ഥം നോക്കാന്‍ ഉപയോഗിച്ചത്. 1991-ല്‍ ആദ്യമായി പുറത്തിറങ്ങി.

    കൂടുതല്‍ വിജ്ഞാനം പകര്‍ന്നു തന്നതിന് വളരെ നന്ദി.

18. March 17th, 2009 11:27 am IST യ്ക്ക് ശ്രീഹരി::Sreehari രേഖപ്പെടുത്തി :
    

    കൂടുതല്‍ ആയി ചില നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ ഇവിടെ ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. സമയം ഉള്ളപ്പോള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കുമല്ലോ

19. September 26th, 2009 6:58 pm IST യ്ക്ക് അഭിലാഷ്‌ ആര്യ രേഖപ്പെടുത്തി :
    

    താങ്കളുടെ ലേഖനം എന്നെ ദുഖിപ്പിക്കുകയും, രോക്ഷകുലനക്കുകയും ചെയ്തു, കൂടാതെ, ബ്ലോഗന്റെ ലോകത്ത്‌ കടന്നു വരാന്‍ വൈകിയതില്‍ അതിനെക്കാള്‍ സങ്കടം ഉളവാക്കി. വിഗ്രഹരാധയെക്കുറിച്ചും, ലിംഗത്തെ കുറിച്ചും ഞാന്‍ തീര്‍ച്ചയായും എഴുതുന്നതാണ്. ദയവായി കാത്തിരിക്കുക.

    പ്രിയ സുഹൃത്തേ ! ഭഗം എന്ന വാക്കിന് ഭജനീയന്‍ എന്നാണ് അര്‍ത്ഥം, ഭഗവാന്‍ എന്നത് ഭജിക്കപ്പെടെണ്ടവന്‍ എന്നും. അല്ലാതെ അശീലം അല്ല.

20. September 27th, 2009 6:49 am IST യ്ക്ക് ശ്രീ (sreyas.in) രേഖപ്പെടുത്തി :
    

    ശ്രീ അഭിലാഷ്‌,
    ഭഗവാന്‍ എന്നത് അശ്ലീലമാണ് എന്ന് ഈ ലേഖനത്തില്‍ പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ.

    “ഭഗം എന്ന വാക്കിന് ഭജനീയന്‍ എന്നാണ് അര്‍ത്ഥം” – എങ്ങനെ ആ അര്‍ഥം ഉണ്ടായി എന്ന് കൂടി വിശദീകരിക്കാമോ? നിരുക്തം നോക്കിയിട്ടില്ല, മലയാളം ഡിക്ഷ്നറി അര്‍ഥം മാത്രമാണ് ഇവിടെ കൊടുത്തത്, സ്വയം ഒരു ഒരു വ്യാഖ്യാനം എഴുതി. അത്രേയുള്ളൂ. അതാണ്‌ നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിന്‍റെ മഹിമ എന്ന് കരുതുന്നു.