ശിഖിധ്വജന്റെ തപസ്സും മനസ്സും (433)

“ഞാന്‍ ഏറെ അലഞ്ഞു നടന്നു, തപസ്സും ചെയ്തു. എന്നിട്ടും എന്നില്‍ പ്രശാന്തിയുണ്ടായിട്ടില്ല. മനസ്സ് അടങ്ങിയിട്ടില്ല. ഇടമുറിയാതെ കൃത്യമായിത്തന്നെ എല്ലാവിധ യോഗാഭ്യാസങ്ങളും ഞാന്‍ ചെയ്തു. എങ്കിലും ദുഖത്തില്‍ നിന്നും കൂടിയ ദുഖങ്ങളിലേയ്ക്കുള്ള പുരോഗതി മാത്രമേ ഞാന്‍ എന്നില്‍ കാണുന്നുള്ളൂ. അമൃതുപോലും എന്നില്‍ വിഷമയമായിത്തീരുന്നു.”

സുഖദുഃഖചിന്തകളും മോക്ഷവും (432)

വിഷയവസ്തുക്കളോ അനുഭവങ്ങളോ ജീവനെ ബാധിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് മോക്ഷം. എന്നാല്‍ സുഖദുഖങ്ങളുടെ സാന്നിദ്ധ്യമാത്രം കൊണ്ട് ജീവന്‍ ഇളകി മറിയുന്നു. എങ്കിലും ആത്മജ്ഞാനംകൊണ്ട് സുഖദുഖങ്ങളുടെ നിരര്‍ത്ഥകതയെ തിരിച്ചറിയുമ്പോള്‍ ജീവനില്‍ സമതുലിതാവസ്ഥ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യും.

ശരീരവും ദ്വൈതശക്തികളും (431)

മൂലോകങ്ങളിലും ഉള്ള ജീവികള്‍ക്ക് ശരീരം എന്നൊരുപാധി ഉള്ളിടത്തോളം അത് ദ്വൈതശക്തികളുടെ പിടിയില്‍ത്തന്നെയാണ്. ഒരുവന്‍ പ്രബുദ്ധനാണെങ്കിലും അല്ലെങ്കിലും ദേഹമുണ്ടോ, എങ്കില്‍ അതിനു സുഖാന്വേഷണത്വര സഹജമായുമുണ്ട്. സുഖദുഃഖങ്ങള്‍, സന്തോഷസന്താപങ്ങള്‍ എന്നിവയ്ക്ക് അതിരില്ല. സുഖവിഷയങ്ങള്‍ ആസ്വദിക്കുമ്പോള്‍ സന്തോഷവും അവയെ നിരാകരിക്കുമ്പോള്‍ ദുഖവും ദേഹത്തിനു പ്രകൃത്യായുള്ളതാണ്.

ശിഖിധ്വജന്റെ തപസ്സ് (430)

രാജകീയമായ ആടയാഭരണങ്ങള്‍ അണിഞ്ഞിരുന്ന രാജാവിപ്പോള്‍ വെറും മരവുരിയണിഞ്ഞ് എല്ലും തോലുമായി ഇരിക്കുന്നു. ജടപിടിച്ച മുടി. ഉണങ്ങിവരണ്ടും, മഷിപ്പുഴയില്‍ കുളിച്ചതുപോലെ കറുത്തുമാണ് ചര്‍മ്മം. ഈ കോലം കണ്ടു രാജ്ഞിയ്ക്ക് വിഷമമായി. ‘ഇതല്ലേ വിഡ്ഢിത്തം? രാജാവ് ഈ സ്ഥിതിയിലെത്തിയല്ലോ? മൂഢതയല്ലാതെ മറ്റെന്താണിത്? സ്വന്തം ഭ്രമമാണ് അദ്ദേഹത്തെ ഇങ്ങനെയുള്ള എകാന്തവാസത്തിനും കഠിനതപസ്സിനും പ്രേരിപ്പിച്ചത്.’

ശിഖിധ്വജന്‍ (429)

“ഉചിതമായ സമയത്ത് ചെയ്യപ്പെടുന്ന കര്‍മ്മങ്ങളേ സമുചിതമായി കൊണ്ടാടപ്പെടുകയുള്ളു. വസന്തകാലത്ത് പൂക്കളും ശിശിരത്തില്‍ കായ്കളും എന്നതാണ് പ്രകൃതി നിയമം.” വനവാസം വാര്‍ദ്ധക്യത്തില്‍ മതി. അങ്ങയുടെ പ്രായക്കാര്‍ക്ക് അനുയോജ്യമല്ലത്. ഒരു ഗൃഹസ്ഥജീവിതമാണ് അങ്ങേയ്ക്കുത്തമം.

ഗുരൂപദേശം (428)

ശാസ്ത്രം ശ്രവിച്ചതുകൊണ്ടോ, യാഗാദികര്‍മ്മങ്ങള്‍ കൊണ്ടോ ആത്മജ്ഞാനം ലഭിക്കില്ല. ആത്മാവിനേ ആത്മാവിനെ അറിയാനാവൂ. ഒരു സര്‍പ്പത്തിനു മാത്രമേ മറ്റൊരു സര്‍പ്പത്തിന്റെ കാലടികള്‍ കണ്ടെത്തി അനുഗമിക്കാന്‍ കഴിയൂ.

ശ്രീനാരായണ ഗുരുദേവ ഭാഗവത സപ്താഹയജ്ഞം MP3

ചെമ്പഴന്തി ശ്രീനാരായണ ഗുരുകുലത്തില്‍ ശ്രീ ബ്രഹ്മസ്വരൂപാനന്ദ സ്വാമികള്‍ യജ്ഞാചാര്യനായി 2014 മെയ്‌ മാസത്തില്‍ നടത്തിയ ‘ശ്രീനാരായണ ഗുരുദേവ ഭാഗവത സപ്താഹയജ്ഞ’ത്തിന്റെ ഓഡിയോ കേള്‍ക്കാം, ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്യാം.

ജ്ഞാനമാര്‍ഗ്ഗം (427)

“ദേഹത്തെ സത്യമെന്ന് ധരിക്കുമ്പോള്‍ അത് യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാവുന്നു. അതിനെ അയാഥാര്‍ത്ഥ്യമെന്നു നിനയ്ക്കുമ്പോള്‍ വെറും ആവിയായി അത് ആകാശത്തോടു ചേരുന്നു.” ദേഹത്തില്‍ എന്തെന്തു ധാരണകള്‍ ഉണ്ടോ അതപ്രകാരം ഭവിക്കുന്നു.

ബോധം (426)

ബോധത്തിന്റെ പ്രകാശമാണ് ദേഹത്തിന്റെ ചേതനാരാഹിത്യത്തെ നമുക്ക് വെളിവാക്കുന്നത്. ബോധം ചലനരഹിതവും ദ്വൈതവീതവും ആകയാല്‍ അതിനെ അറിയാന്‍ കഴിയില്ല. എന്നാല്‍ തന്റെ പ്രതിഫലനമായ ശരീരത്തിലൂടെ അതിനു സ്വയം സാക്ഷാത്ക്കാരത്തിലെത്താം. ബോധം സ്വയം വിഷയമായി അവബോധിക്കുമ്പോള്‍ ലോകത്തെ നേടുന്നു. ആ വിഷയീകരണം ഇല്ലാതാവുന്നതാണ് മുക്തി.

പ്രാണശക്തി (425)

പ്രാണനെ ദേഹത്തില്‍ നിന്നും ദ്വാദശാന്തം അകലത്തില്‍ പിടിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ യോഗിക്ക് മറ്റു ദേഹങ്ങളില്‍ പ്രവേശിക്കാന്‍ സാധിക്കും. പ്രാണശക്തി സ്വതവേ ചഞ്ചലമാണ്, എന്നാല്‍ അഭ്യാസംകൊണ്ട് അതിനെ ഒരിടത്ത് അചഞ്ചലമായി നിര്‍ത്താന്‍ സാധിക്കും. അങ്ങനെയുള്ള പ്രാണന് ഇത്തരം സിദ്ധികള്‍ സഹജമാണ്.